"ที่แท้ หยาดวิเศษที่เหลืออยู่หลังจากลาวาที่พุ่งออกมาจากภูเขาไฟเหล่านี้เย็นตัวลง ก็คือสิ่งที่เรียกว่าหยาดวิเศษปฐมกู่นี่เอง
ไม่รู้ว่าหยาดวิเศษปฐมกู่พวกนี้มีประโยชน์แท้จริงตรงไหน
ครู่นี้ให้ข้าหนึ่งขวดไปค้นคว้าดี ๆ ข้าไม่เคยได้สัมผัสสมบัติวิเศษแบบนี้มาก่อนในชีวิตเลย"
เมื่อมองดูหยดของเหลวสีแดงที่ถูกเก็บรวบรวมอยู่ไม่หยุดหย่อน หนอนไหมมังกรเขาทองก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที
"ก็ได้ ครู่นี้ให้เจ้าหนึ่งขวดไปค้นคว้าดี ๆ ตามที่เจ้าต้องการ"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
ไม่นานนัก สัตว์อสูรขนเขียวเหล่านั้นก็เก็บหยาดวิเศษปฐมกู่ได้หลายขวด ทำให้เย่อวิ๋นเฟยมีความมั่นใจขึ้นบ้างแล้ว การเดินทางมาครั้งนี้ที่ก้นทะเลปฐมกู่ ย่อมไม่ได้มาเปล่าประโยชน์
ภายใต้การควบคุมของเย่อวิ๋นเฟย สัตว์อสูรขนเขียวได้เก็บรวบรวมหยาดวิเศษปฐมกู่ที่พุ่งออกจากปากภูเขาไฟนั้นจนครบถ้วน เมื่อเป็นเช่นนั้นเย่อวิ๋นเฟยจึงแสดงวิชาดูปฐพี ผ่านมังกรธรณีหนึ่งตัว ขยับหยาดวิเศษปฐมกู่ทั้งหมดมาไว้ตรงหน้าตนในพริบตา
"ตอนนี้ข้ามีหยาดวิเศษปฐมกู่รวมทั้งหมดแปดขวดแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย
หยาดวิเศษปฐมกู่แปดขวดนี้ครึ่งหนึ่งพุ่งออกมาจากปากภูเขาไฟที่เพิ่งผ่านมา อีกครึ่งหนึ่งเป็นของที่สัตว์อสูรขนเขียวเหล่านั้นเคยเก็บไว้ติดตัวมาก่อนแล้ว ยังไม่ทันไปส่งคืนให้นายท่านเดิมของพวกมัน ผลคือตอนนี้ทั้งหมดตกอยู่ในมือของเย่อวิ๋นเฟยเสียสนิท
"ไม่รู้ว่าภูเขาไฟที่นี่จะยังปะทุต่อไปอีกหรือไม่"
สายตาของเย่อวิ๋นเฟยมองไปยังปากภูเขาไฟอื่น ๆ ในบริเวณก้นทะเลแห่งนี้กระจายอยู่ไม่น้อย แต่ชั่วขณะนี้ที่ปะทุก็มีเพียงแห่งเดียวเมื่อครู่นี้ ส่วนปากภูเขาไฟอื่น ๆ แม้บางครั้งจะพ่นควันดำ แต่ยังไม่มีสัญญาณว่าจะปะทุ
"ข้าคิดว่าเจ้าควรแบ่งสัตว์อสูรขนเขียวพวกนี้ไว้ครึ่งหนึ่งที่นี่ ให้พวกมันเฝ้าดูปากภูเขาไฟเหล่านี้
เมื่อใดปะทุก็รีบเข้าไปเก็บรวบรวม แล้วเจ้าพาอีกครึ่งหนึ่งไปยังบริเวณก้นทะเลอื่นต่อไป
ดูว่าจะค้นพบปากภูเขาไฟเพิ่มได้อีกหรือไม่ มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะเก็บหยาดวิเศษปฐมกู่ได้มากขึ้น"
ผู้อาวุโสฮุ่นเสนอแนะกับเย่อวิ๋นเฟย
"ก็ดี ใช้วิธีนี้ตามที่ท่านว่า"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า