เทพยุทธ์เก้าสุริยา

ตอนที่ 1953 สิ่งมีชีวิตสีดำ

8 นาที· 1.9K คำ

"ตาย!"

ยามนี้ ผู้เฒ่าผู้นำแห่งวิหารเทพสวรรค์ได้นำจอมยุทธ์ขั้นแดนสวรรค์ห้าคนพุ่งเข้ามา พลังอำนาจอันมหาศาลปะทุออกมาราวกับภูเขาไฟหกลูกที่สะเทือนฟ้า

จอมยุทธ์วิหารเทพสวรรค์ทั้งหกโกรธแค้นถึงขีดสุด เพราะคนของตนที่นำมา ถูกสังหารจนสิ้นสิ้นภายในเวลาสองสามลมหายใจต่อหน้าต่อตา ไม่เหลือแม้แต่คนเดียว

พวกเขาได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด แต่กลับไร้กำลังที่จะช่วยเหลือ!

ช่างคับแค้นใจยิ่งนัก!

ยามนี้ พวกเขาคิดเพียงจะสู้สุดชีวิต บดขยี้เย่อวิ๋นเฟยกับนักพรตเสวียนหลงให้แหลกลาญ

ครืน...

เย่อวิ๋นเฟยกระทืบเท้า มังกรดำห้าตัวพร้อมมังกรเขียวและมังกรขาวกว่าพันตัวพุ่งขึ้นจากพื้นดิน รวมตัวเป็นค่ายกลปฐพีขนาดใหญ่ เข้าล้อมผู้เฒ่าผู้นำนั้นไว้

มังกรดำทั้งห้าพลังทะลวงฟ้า ทุกที่ที่ผ่าน ทำเอาอากาสแตกสลาย

ในโลกแกนกลาง มังกรดำถือเป็นมังกรธรณีระดับสูงสุด!

พลังแข็งแกร่งยิ่งนัก!

"นี่คือวิชาของปฐพีจารย์!"

ผู้เฒ่าผู้นั้นตกใจสุดขีด จำใจต้องเข้าร่ายุทธ์กับมังกรธรณีเหล่านั้น มังกรธรณีแน่นขนัดราวทะเลหลั่งไหลจากทั่วสารทิศเข้าถาโถมใส่เขา ทำให้เขารับมือไม่ทันชั่วขณะ

มิเพียงมังกรธรณีเหล่านี้ ภายใต้การขับเคลื่อนของเย่อวิ๋นเฟย ยังมีดินแดนอันตรายและแดนมรณะมากมายพุ่งชนเข้ามาจากทั่วสารทิศ แปรเปลี่ยนเป็นภาพมายานานัปการ บ้างเป็นหมู่เทพปีศาจพุทธเต็มฟ้า บ้างเป็นสัตว์อสูรและนกล่าเหยื่อล้ำค่าแสนหายาก และยังมีหมู่ดาวหลุดร่วงถล่มลงมาไม่ขาดสาย โจมตีผู้เฒ่าผู้นั้นไม่หยุดหย่อน

คำราม...

ผู้เฒ่าผู้นั้นเดือดดาล สุดกำลังสังหารศัตรู

วู้ม!

เย่อวิ๋นเฟยกลืนกายหายวับไปจากสายตา

ใต้เท้านักพรตเสวียนหลงมีค่ายกลปฐพีปะทุขึ้น ดอกบัวเหลืองรองรับร่างของเขา เคลื่อนย้ายสลับตำแหน่ง ปรากฏกาย ณ ที่ไกลในพริบตา

"ไอ้หนุ่มนั่นหายไปไหน?

เหตุใดข้าจึงสัมผัสเขาไม่พบเล่า?"

จอมยุทธ์วิหารเทพสวรรค์ขั้นต้นแดนสวรรค์คนหนึ่งสัมผัสไม่ได้ถึงกลิ่นอายของเย่อวิ๋นเฟย ถึงกับตะลึงงัน

"ข้าอยู่นี่!"

ทันใดนั้นเสียงตะโกนก้องกังวานดังขึ้น เย่อวิ๋นเฟยปรากฏกายเบื้องหลังเขา ใช้วิชาพลิกกาลเวลาย้อนกลับ ทันใดนั้นก็ทำให้อาณาบริเวณนี้จับตัวแข็ง แล้วบีบบังคับให้เวลาหวนคืนอย่างช้า ๆ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป