หลังจากนั้นไม่นาน เย่อวิ๋นเฟยก็พบมังกรแดงมากกว่าพันตัว
“มังกรสีน้ำตาล!”
ทันใดนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็เห็นมังกรสีน้ำตาลตัวหนึ่งอยู่ข้างหน้า มันหมอบนิ่งอยู่กับที่ ร่างสีน้ำตาลของมันโปร่งแสงราวกับครึ่งหนึ่งของความเป็นจริง
ระดับของมังกรธรณี จากต่ำไปสูง ไล่เรียงได้แก่ มังกรเหลือง มังกรเขียว มังกรน้ำเงิน มังกรแดง มังกรสีน้ำตาล!
แน่นอนว่า เหนือมังกรสีน้ำตาลขึ้นไป ยังมีมังกรธรณีระดับสูงกว่าอีก
นี่เป็นครั้งแรกที่เย่อวิ๋นเฟยพบมังกรสีน้ำตาล นับตั้งแต่เขากลายเป็นปฐพีจารย์
เย่อวิ๋นเฟยชี้มือออกไป จานวัดปฐพีบินไปทางมังกรสีน้ำตาลตัวนั้น เชื่อมต่อปฐพีปราณของพื้นที่ใต้ดินบริเวณนี้ ปฐพีปราณอันกว้างใหญ่ไพศาลราวกับแม่น้ำแยงซีเกียงหลายสายที่คำรามหลั่งไหลมาบรรจบกัน กดทับมังกรธรณีสีน้ำตาลตัวนั้นเอาไว้
จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็ยกแส้ตีมังกรขึ้น พุ่งเข้าไปหา และใช้วิชาผูกพันธนาการมังกรต่างๆ ในวิชาดูภูมิประเทศ เริ่มปราบมังกรสีน้ำตาลตัวนี้
คำราม... คำราม...
มังกรธรณีอีกกว่าหนึ่งพันตัว ภายใต้การบัญชาของเย่ ต่างพุ่งทะยานเข้าใส่เจ้ามังกรสีน้ำตาลตัวนั้น
มังกรสีน้ำตาลตัวนี้มีพลังแข็งแกร่งอย่างยิ่ง แต่ทว่าเย่อวิ๋นเฟยมีจานวัดปฐพีและแส้ขับเคลื่อนมังกร ประกอบกับมังกรธรณีอีกกว่าหนึ่งพันตัวคอยช่วยเหลือ หลังจากนั้นไม่นาน มันก็ถูกปราบลงได้อย่างสิ้นเชิง
ต่อมา เย่อวิ๋นเฟยก็พบมังกรสีน้ำตาลมากขึ้นเรื่อยๆ และปราบพวกมันลงได้ไม่ขาดสาย
สองสามชั่วยามผ่านไป
เย่อวิ๋นเฟยปราบมังกรสีน้ำตาลได้ทั้งหมดเกือบร้อยตัว
“จัดขบวน!”
เย่อวิ๋นเฟยบงการปฐพีปราณ ทะลวงดินเคลื่อนกาย เริ่มปักขบวนใต้ยอดเขาสิบแปดลูกโดยรอบทะเลสาบเล็ก
ยอดเขาสิบแปดลูกนี้ แต่เดิมล้วนสอดคล้องกับค่ายกลเทพสังหารอสูรสิบแปดโดยธรรมชาติ ดังนั้นเย่อวิ๋นเฟยจึงไม่จำเป็นต้องใช้เวลามากนัก ก็สามารถจัดวางค่ายกลปฐพีขนาดใหญ่ขึ้นมาได้สำเร็จ