"กล้าข่มเหงนายท่าน ไปตายซะ!"
เหล่าคนที่พุ่งออกมาต่างคำรามก้องด้วยความเดือดดาล พุ่งเข้าปะทะเย่อวิ๋นเฟยทีละคน
"แค่พวกเจ้าพวกนี้ กล้าลงมือต่อหน้าข้า"
เย่อวิ๋นเฟยมองคนที่ล้อมสังหารเข้ามาเบื้องหน้า อดไม่ได้ที่จะแค่นหัวเราะเย็นชา
"ฮ่าฮ่าฮ่า...
เด็กน้อย ข้ารู้ว่าเจ้ามีฝ่าเป่าสองชิ้นที่บรรจุพลังแรงโน้มถ่วงไว้ อำนาจก็ไม่เลว
แต่ม่านมิติน้อยนี้พิเศษอย่างยิ่ง มีโครงสร้างมิติและมหาวิถีมิติอันเป็นเอกลักษณ์ พลังแรงโน้มถ่วงภายในม่านมิติน้อยนี้จะถูกกดทับอย่างมหาศาล
ด้วยภูมิของเจ้า หากแสดงอำนาจของฝ่าเป่าสองชิ้นนั้นไม่ออก ก็ต่างอะไรกับมดปลวกเล่า?
แค่เทพสวรรค์ผู้เล็กน้อย กล้าดูหมิ่นเหล่ามหาเทพและจอมมหาเทพภายใต้สังกัดข้า ช่างขบขันยิ่งนัก!"
ผู้อาวุโสหลูหัวเราะกึกก้อง
"อ้อ?
ม่านมิติน้อยนี้จะกดทับพลังแรงโน้มถ่วงหรือ?"
เย่อวิ๋นเฟยฟังถ้อยคำของผู้อาวุโสหลูแล้วต้องชะงักงัน
"ไม่ผิด เพราะภายในม่านมิติน้อยนี้มีมหาวิถีพิเศษอย่างยิ่งอยู่ นั่นคือมหาวิถีแห่งความเบา ตรงข้ามกับมหาวิถีแรงโน้มถ่วงโดยสิ้นเชิง
ม่านมิติที่มีมหาวิถีแห่งความเบาสามารถลดน้ำหนักของสรรพสิ่ง ทำให้ทุกสิ่งที่หนักอึ้งกลับเบาโปร่งขึ้นมาได้"
ผู้อาวุโสหลูเอ่ยพร้อมหัวเราะก้อง
"ภายในม่านมิติน้อยนี้ยังมีมหาวิถีพิเศษอย่างนี้จริง ๆ
ภายในม่านมิติน้อยนี้ร่างกายข้าเบาโปร่งนัก ราวกับขนนก
หรือนี่คือมหาวิถีแห่งความเบา?"
เมื่อฟังถ้อยคำของผู้อาวุโสหลู เย่อวิ๋นเฟยรีบสำรวจร่างกายของตนทันที พบว่าร่างกายของตนเบาโปร่งจริง ๆ อดแอบทึ่งในใจไม่ได้
"แม้ข้าจะไม่ใช้ฝ่าเป่าสองชิ้นนั้น พวกเจ้าก็ไม่อาจทำอะไรข้าได้"
เย่อวิ๋นเฟยแค่นหัวเราะเย็นชา แล้วปล่อยหมัดไปข้างหน้า
พลังร่างกายสุดสยองถึงขีดสุดทะลักออกมา เหนือหมัดปรากฏเงามังกรเทพยักษ์โฉบขึ้น ม้วนไหลไปข้างหน้าพร้อมหมัด
ปัง ปัง ปัง...
เหล่ามหาเทพและจอมมหาเทพที่พุ่งเข้าสังหารเย่อวิ๋นเฟย ต่างถูกเขาตบกระเด็นออกไปต่อหน้าต่อตา
พลังร่างกายของเย่อวิ๋นเฟยในขณะนี้สามารถปะทะหัวต่อหัวกับมหาเทพชั้นที่หก ได้ แม้เจอมหาเทพชั้นที่เจ็ด ยังสามารถรบราได้สักรอบ