"เขาเป็นใคร?"
เมื่อเห็นชายชราผู้นั้นทะยานลงมาจากฟ้าอย่างสง่างาม พลังแผ่ออกมา ราบสังหารสิ่งมีชีวิตดำมืดหลายตนในพริบตา ผู้คนของวังเทววารีและหออักษรกระบี่ต่างพากันตะลึงพรึงเพริด
ต้องรู้ว่า ในเหล่าสิ่งมีชีวิตดำมืดที่ถูกสังหาร มีสองตนที่เป็นยอดฝีมือขั้นกึ่งจักรพรรดิ กระบี่เดียวสังหารกึ่งจักรพรรดิสองตน พลังการต่อสู้อันน่าทึ่งเช่นนี้เกินกว่าจะจินตนาการได้!
"บนทวีปเฟยเซียนปรากฏยอดฝีมือที่น่ากลัวเช่นนี้เมื่อใดกัน?"
เจ้าสำนักวังเทววารีจ้องมองชายชราผู้นั้นด้วยความสงสัยและหวาดหวั่น
เกราะบนร่างของชายชราผู้นี้ผุกร่อนเป็นสนิมเขรอะ หลงเหลือร่องรอยแห่งกาลเวลามากมาย กระบี่ยาวในมือก็ขึ้นสนิมเต็มไปหมด ไม่รู้ว่าผ่านพายุฝนฟ้าดินฟ้ามาเนิ่นนานเพียงใด
"หนีเร็ว!"
บรรดาสิ่งมีชีวิตดำมืดที่เพิ่งหลบหนีออกมาจากประตูดำด้านใต้พิภพ ต่างแปลงกายเป็นหมอกดำเพื่อพยายามหลบหนี
ในเวลานี้ จำนวนสิ่งมีชีวิตดำมืดที่หลบหนีออกมาจากประตูดำลึกใต้ดินเริ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ และพลังก็ชวนตะลึง ในจำนวนนี้มียอดฝีมือระดับกึ่งจักรพรรดิอยู่กว่าสิบตน!
"เราต้องรีบออกไป!"
เจ้าสำนักวังเทววารีกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
สิ่งมีชีวิตดำมืดระดับกึ่งจักรพรรดิสิบกว่าตน เขาไม่มีพลังพอที่จะต่อกรได้เลย
อีกทั้งตอนนี้เขาก็เป็นเพียงร่างแยก พลังงานมีจำกัด ไม่สามารถสู้รบระดับสูงได้เป็นเวลานาน
"ไม่ต้องมองแล้ว เรารีบออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้!"
ยอดฝีมือกึ่งจักรพรรดิแห่งหออักษรกระบี่ก็ตกใจสุดขีดเช่นกัน พาคนของหออักษรกระบี่หันหลังกลับเดินจากไป
"คิดจะหนี ง่ายดายเช่นนั้นหรือ!"
ชายชราตะคอกเสียงดังลั่น ดุจฟ้าผ่าแผ่นดินหวั่นไหว เกือบจะพลิกแผ่นดินนี้กลับด้าน กระบี่ยาวที่ขึ้นสนิมในมือ บัดนี้กลับเปล่งประกายแสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้าสะท้านฟ้า อาบทั่วทั้งผืนฟ้าดินให้สว่างไสว เงากระบี่หนาแน่นดุจทะเลกว้างใหญ่โถมใส่ทุกทิศทุกทาง