"มีผู้เชี่ยวชาญขั้นสายฟ้าสวรรค์ห้าคนตายที่สำนักงานใหญ่ชิงหยุนกง?
เป็นไปได้อย่างไร?"
"เย่อวิ๋นเฟยเพียงลำพังสามารถสังหารผู้เชี่ยวชาญขั้นแดนดินได้สามสิบกว่าคน?"
"ชิงหยุนกงร่ำรวยขนาดนี้เลยหรือ แถมยังเอายาเซียนขั้นเจ็ดออกมาหลายสิบเม็ดต้อนรับแขก?"
เมื่อได้ยินข่าวเกี่ยวกับชิงหยุนกงทีละเรื่อง ผู้ฝึกยุทธ์ทุกคนปฏิกิริยาแรกคือไม่เชื่อ
แต่ทว่า ในวันพิธีสถาปนาชิงหยุนกง มีผู้ฝึกยุทธ์ที่มาดูความครึกครื้นจำนวนหนึ่งได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยตาตนเอง พวกเขาต่างยืนยันกับอกผายไหลผึ่งว่าสิ่งที่เห็นเป็นความจริงทั้งหมด
และผู้คนจากสามสำนักใหญ่คือตระกูลผาง เผ่าเหมียว และจักรวรรดิกู่เยว่ที่หนีกลับมาจากสำนักงานใหญ่ชิงหยุนกง ก็ยืนยันความจริงของข่าวเหล่านี้เป็นการส่วนตัวเช่นกัน
"ที่แท้ชิงหยุนกงก็แข็งแกร่งน่ากลัวถึงเพียงนี้!"
"ทะเลดาวเทียนหลัวของเรากำเนิดสำนักใหญ่ขึ้นมาอีกหนึ่ง!"
"สำนักใหญ่ที่สามารถท้าทายตระกูลเหมียวหรือแม้แต่ตระกูลผางได้!"
สุดท้าย ทุกคนก็รู้ว่าข่าวเกี่ยวกับชิงหยุนกงทั้งหมดนั้นเป็นความจริง และต่างพากันตกตะลึงไม่หยุด
"ขาดทุนมหาศาล!"
"วันนั้นข้าอยู่ด้านนอกสำนักงานใหญ่ชิงหยุนกง ตั้งใจจะเตรียมของขวัญเข้าไปแสดงความยินดีแล้ว แต่ภายหลังกลับล้มเลิก!"
"หากตอนนั้นข้าเข้าไป ก็มีโอกาสได้ยาเซียนขั้นเจ็ดสองเม็ด!"
"ยาเซียนขั้นเจ็ดสองเม็ดนะ!"
"ตอนนั้นมันเป็นไอ้สารเลวอะไรที่พูดว่าอย่าเข้าใกล้ชิงหยุนกง มิเช่นนั้นจะมีเรื่องใหญ่!"
"หากข้าเจอไอ้สารเลวนั่นอีก จะให้มันชดใช้ยาเซียนขั้นเจ็ดสองเม็ดให้ข้า!"
มีผู้ฝึกยุทธ์จำนวนมากที่มาดูความครึกครื้นหน้าสำนักงานใหญ่ชิงหยุนกงในวันนั้น ต่างพากันทุบอกตีขา เจ็บปวดใจจนเลือดไหล
ตอนนั้นผู้ฝึกยุทธ์ที่มาดูความครึกครื้นเหล่านี้ตั้งใจจะเข้าไปในชิงหยุนกงเพื่อแสดงความยินดี ภายหลังได้ฟังคำพูดของคนอื่นก็เลยล้มเลิก
"เย่อวิ๋นเฟยเจ้าสัตว์ร้าย!"