ในห้วงที่จิตล่องลอย เย่อวิ๋นเฟยได้เห็นเงาร่างของกระบี่เทพนับไม่ถ้วนที่ดำเนินชีวิตอยู่ในแดนแห่งนี้ บางร่างกำลังปิดประตูบำเพ็ญอยู่ในถ้ำบ่มเพาะ บ้างกำลังซ้อมฟันกระบี่อยู่กลางลานกว้าง บ้างแลกเปลี่ยนข้อคิดวิชากระบี่กับเหล่าศิษย์ร่วมสำนักอยู่ในศาลาใหญ่ ภาพทั้งปวงชัดเจนยิ่งขึ้นทีละน้อย เงาร่างของเหล่ากระบี่เทพในทุกภาพดูมีชีวิตจิตใจเสมือนจริง
เย่อวิ๋นเฟยได้เห็นความรุ่งเรืองอันไพศาลของสำนักกระบี่สวรรค์ในยุคโบราณ ผู้บำเพ็ญกระบี่นับไม่ถ้วนดำรงอยู่ในสำนักแห่งนี้ เจตจำนงกระบี่ไร้ขอบเขตพุ่งทะยานขึ้นสู่แผ่นฟ้า ในจำนวนนั้นมีเงาร่างที่แผ่กระบี่ปราณน่าสะพรึงออกมา แม้ข้ามกาลเวลาอันยาวนานมาแล้ว เย่อวิ๋นเฟยก็ยังรู้สึกถึงแรงกดดันมหึมา และความปรารถนาอันไร้ขีดสุด
"ดูเหมือนในยุคโบราณ สำนักกระบี่สวรรค์แห่งนี้ต้องเป็นหนึ่งในสำนักที่เกรียงไกรที่สุดของแดนกระบี่แน่นอน"
เย่อวิ๋นเฟยคิดในใจ
ยืนอยู่เบื้องหน้าสำนักกระบี่สวรรค์ เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกว่าเจตจำนงกระบี่ กระบี่ปราณ พลังกระบี่ และกฎกระบี่ภายในร่างตน ทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับกระบี่ล้วนตื่นตัวอย่างผิดปกติ เหมือนกำลังส่งเสียงโห่ร้องดีใจ ช่างเป็นความสำราญดุจปลากลับคืนสู่มหาสมุทร
เย่อวิ๋นเฟยอดใจไว้ไม่อยู่ จึงก้าวเข้าไปยังสำนักกระบี่สวรรค์ที่พังทลายมาแต่ไกล รอบกายคือสิ่งก่อสร้างที่แตกหัก อิฐและกระเบื้องกองเต็มพื้น ซากกระบี่วิเศษที่ถูกหักโค่นเป็นจำนวนมาก และกระบี่ปราณอันหลงเหลืออยู่ทั้งแถบ
"ผู้บำเพ็ญกระบี่สิบหมื่น ร่วมกันปกป้องกำแพงต่อศัตรูจากภายนอก!"
