สีหน้าของชุยเทียนกั๋วแปรเปลี่ยนไม่แน่นอน ภายในใจก็กำลังต่อสู้อย่างรุนแรง
เขารู้ดีว่า หากยื่นมือเข้ามายุ่งเรื่องนี้ ย่อมหมายถึงการล่วงเกินสี่ขุมกำลังระดับสุดยอดแห่งจงโจว ผลลัพธ์ร้ายแรงนัก
ทว่าในห้วงความคิด เงาร่างของเย่อวิ๋นเฟยกลับผุดขึ้นมาไม่ขาดสาย
แม้เย่อวิ๋นเฟยจะเป็นเพียงรุ่นหลัง ทว่าการแสดงออกนั้นกลับเป็นอัจฉริยะหมายเลขหนึ่งเกินไป ครอบครองศักยภาพอันน่าสะพรึงกลัว
โดยเฉพาะฉากที่เย่อวิ๋นเฟยสังหารผู้แข็งแกร่งต่างภพไปกว่าหกสิบคน ยังคงทำให้ใจของชุยเทียนกั๋วสั่นสะท้านจนบัดนี้
ภายในใจของชุยเทียนกั๋ว มีลางสังหรณ์เลือนรางอย่างหนึ่งว่า หากวันนี้เขาไม่ยื่นมือมาจัดการเรื่องนี้ จะต้องเสียใจแน่
"เซียวซ่าง ท่านทำเช่นนี้ไม่ได้
ข้าคือผู้บัญชาการกองทหารประจำเมืองชิงโจว ข้าไม่อนุญาตให้ท่านส่งมอบคนของตัวเองให้แก่ทัพต่างภพ!"
สุดท้าย ชุยเทียนกั๋วภายใต้การต่อสู้ทางใจอันยากลำบาก ก็ตัดสินใจได้ ร่างกายพุ่งวาบไป ปรากฏตัวเบื้องหน้ากองกำลังของสถาบันพิทักษ์วิถี
คนสนิทของชุยเทียนกั๋วหลายคนเห็นดังนั้น ก็ได้แต่กัดฟัน เดินตามไปยืนอยู่เบื้องหน้ากองกำลังสถาบันพิทักษ์วิถีเช่นกัน
ส่วนผู้แข็งแกร่งแดนถ้ำสวรรค์คนอื่นๆ ของทวีปเทียนเสวียน ต่างพากันนิ่งเงียบ
ด้านหนึ่งคือสี่ขุมกำลังระดับสุดยอด อีกด้านคือสถาบันพิทักษ์วิถี ทั้งสองฝ่ายพวกเขาล้วนล่วงเกินไม่ได้!
"ชุยเทียนกั๋ว เจ้าควรคิดให้ดีๆ
เลือกข้างผิด ก็ต้องแบกรับผลลัพธ์ตามมา"
เฟิงยวิ๋นเยว่เอ่ยด้วยโทสะ
"หึ แม้ตระกูลเฟิงยวิ๋นของพวกเจ้าจะมีกำลังแข็งแกร่ง แต่ก็ข่มขวัญข้าชุยเทียนกั๋วไม่ได้!"
ชุยเทียนกั๋วตัดสินใจเด็ดขาด เอ่ยขึ้น
"ดี ดี ดีนัก!"