"บัดซบ!"
เหล่าเทพแห่งสำนักจื่อหยางที่เหลืออยู่ ต่างมองดูเหล่าผู้ถึงพร้อมที่ถูกเย่อวิ๋นเฟยปราบปรามผนึกไปทีละคน ต่างตกตะลึงพร้อมกับความโกรธกรูกันเข้ามา
"ทุกท่านไม่ต้องกลัว เราทุกคนร่วมมือกันปะทะมันพร้อมหน้า ข้าไม่เชื่อว่ามันคนเดียวจะรับมือพวกเราซึ่งเป็นเทพจำนวนมากพร้อมกันได้"
เทพชั้นสูงคนหนึ่งจ้องเย่อวิ๋นเฟยด้วยแววตาเพลิงลุกโชน ตะโกนด่าดังลั่น
"ดีนัก พวกเจ้าลงมือพร้อมกันเลยสิ!"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวเสียงเย็นชา
แล้วเย่อวิ๋นเฟยก็ใช้ก้าวมังกรสูงสุดเก้า ประกบกับพลังแห่งร่างกาย ทะลุทะลวงม่านอวกาศ ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเทพชั้นสูงผู้ตะโกนด่านั้นทันที
"ทุกท่านยังรออะไรกันอยู่
ลงมือพร้อมกันเลย"
เทพชั้นสูงคนนั้นเห็นความเร็วของฝีเท้าเย่อวิ๋นเฟยน่าขนลุกถึงเพียงนั้น ใบหน้าก็เปลี่ยนสีทันที ตะโกนลั่น
ในขณะที่พูด จากภายในกะโหลกของเขาพุ่งออกมาเป็นยอดเขาจิ๋วเล็กเท่ากำปั้น
ยอดเขาจิ๋วนี้เป็นสีเงิน ทั้งองก์เปล่งประกายระยับ หนักหน่วงน่าสยอง เพียงปรากฏตัวก็ทำให้อวกาศตรงนั้นตกลึกลงทันที ราวกับไม่อาจรับน้ำหนักของยอดเขานี้ไหว
ต่อมา แสงที่แผ่ออกจากยอดเขาจิ๋วนี้ก็เริ่มฉีกอวกาศรอบข้างให้ขาด ๆ ๆ แต่ละเส้นแสงราวกับกรรไกรเล่มหนึ่ง
"ระวังตัวหน่อย ยอดเขาจิ๋วนี้น่าจะหล่อหลอมจากแม่เหล็กเสวียนชั้นสูง"
ผู้อาวุโสฮุ่นรีบสื่อจิตบอกเย่อวิ๋นเฟย
"ของวิเศษชิ้นนี้แม้จะแปลกพิเศษสักหน่อย แต่ยังสร้างภัยคุกคามแก่ข้าไม่ได้"