"ใช่แล้ว พวกเราทุกคนลืมประเด็นนี้ไปเลย
ไม่เป็นไร ตอนนี้พวกเรากับทะเลหวงกู่ไม่ใช่ศัตรูกันแล้ว คาดว่าถ้าเข้าไปในทะเลหวงกู่อีก คงไม่มีอันตรายมากนัก
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเรามีป้ายคำสั่งของทะเลหวงกู่อยู่ ใช้ป้ายคำสั่งติดต่อกับเหล่าดวงวิญญาณในทะเลหวงกู่โดยตรง ให้พวกมันปล่อยต้นกำเนิดชางหวงออกมา จะตรงไปตรงมากว่านี้อีกไม่ใช่หรือ"
หนอนไหมมังกรเขาทองกล่าว
"พวกเจ้าวางใจได้ เมื่อครู่ที่จับผู้อาวุโสกง ข้าได้ใช้เสียงสื่อจิตประสานงานกับบรรพชนผู้นั้นที่ลงมือแล้ว ของทุกอย่างบนตัวผู้อาวุโสกงตอนนี้อยู่ในมือข้าหมดแล้ว
ข้ามาหาผู้อาวุโสกงนี่ เป้าหมายที่แท้จริงก็เพื่อต้นกำเนิดชางหวง ข้าจะไปลืมได้อย่างไร"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
"เดิมทีเป็นเช่นนี้เอง ดีจริง ๆ"
หูเมี่ยวได้ฟังคำของเย่อวิ๋นเฟยก็เป็นที่ยินดีอย่างยิ่ง
"แต่ตอนนี้พวกเราจัดการพวกคนของสำนักชิงอี้ในโลกนี้เสียก่อนดีกว่า"
สายตาของเย่อวิ๋นเฟยมองไปยังด้านนั้น กล่าวอย่างเย็นชา
"ไม่ดีแล้ว ผู้อาวุโสกงถูกจับตัวไปแล้ว!
บรรพชนสายเทพเปิดฟ้าอีกสามคนก็ถูกจับตัวไปเช่นกัน!
ประตูกาลอวกาศนั้นมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่"
ขณะนี้เหล่าเทพฮุ่นตุ้นแห่งสำนักชิงอี้ต่างพากันตกตะลึงตื่นตระหนก
เมื่อครู่พวกเขาเห็นด้วยตาตัวเองว่าจากประตูข้างตัวเย่อวิ๋นเฟย มีกรงเล็บกระดูกสีขาวโพลนยื่นออกมาทีละข้าง คว้าเทพเปิดฟ้าทั้งสี่ไปหมดสิ้น
ภาพเช่นนี้ทำให้เหล่าเทพฮุ่นตุ้นแห่งสำนักชิงอี้ขนลุกพลุ่งพล่าน ไม่มีใครกล้าเข้าไปช่วย
"ลงมือเถิด"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวเบา ๆ
เมื่อครู่ที่ต้องเผชิญบรรพชนสายเทพเปิดฟ้าสี่คน เย่อวิ๋นเฟยไม่ค่อยมั่นใจนัก แต่ตอนนี้ที่เผชิญเหล่าเทพฮุ่นตุ้นแห่งสำนักชิงอี้ ความมั่นใจของเย่อวิ๋นเฟยกลับคืนมาอีกครั้ง
ทันทีถัดมาเย่อวิ๋นเฟยก็พุ่งออกไป จากนั้นหนอนไหมมังกรเขาทอง หูเมี่ยว และหวงซางต่างออกจากหอเงามายา พร้อมลงมือ
ยังมีร่างแยกตระกูลสายเลือดของเย่อวิ๋นเฟยกลายเป็นแสงสีเลือดพุ่งเข้าสังหารพวกคนของสำนักชิงอี้ที่อยู่ไกลออกไป
ร่างแยกเผ่าโลหิตนี้ช่วงเวลาที่ผ่านมาได้กลืนกินสาระสายเลือดของเทพฮุ่นตุ้นมานับไม่ถ้วน ตอนนี้แม้เผชิญเทพฮุ่นตุ้นก็มีกำลังสู้ได้