เย่อวิ๋นเฟยมองไปรอบตัวที่มีเทพเปิดฟ้าสี่คนล้อมวงตัวเองไว้จนแน่นหนา พร้อมด้วยกำลังพลของสำนักชิงอี้ สีหน้าจึงไม่ค่อยเป็นรื่นรมย์นัก
ไม่คิดว่าพอเข้ามาในโลกนี้ จะตกหลุมพรางที่ผู้อาวุโสกงก่อตั้งไว้เสียแล้ว
ผู้อาวุโสกงรู้มาก่อนแล้วว่าตนต้องมาหาเจ้าตัวแน่ จึงติดต่อเทพเปิดฟ้าสามคนไว้ล่วงหน้า พร้อมทั้งแอบก่อตั้งอาคมและสมบัติวิเศษชั้นเลิศเอาไว้จำนวนมาก
ตั้งแต่วินาทีที่ก้าวเข้ามาในโลกนี้ ตนก็ได้เดินเข้าไปในวงล้อมของผู้อาวุโสกงเรียบร้อยแล้วจริง ๆ
เย่อวิ๋นเฟยมั่นใจในพลังของตนเอง แต่การจะเอาชนะเทพเปิดฟ้าถึงสี่คนพร้อมกันนั้น แทบไม่มีโอกาสชนะเลย
แม้กระนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็ยังไม่ถึงกับสิ้นหวังต่อหน้าเทพเปิดฟ้าสี่คนนี้ เพราะเขาได้หลอมรวมฝ่าเป่าระดับเทพเปิดฟ้ามานับไม่ถ้วน ร่างกายของเขาล้วนเทียบเท่าฝ่าเป่าระดับเทพเปิดฟ้ามานานแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น พลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยก็ไต่ถึงระดับเทพเปิดฟ้าแล้วเช่นกัน ดังนั้นแม้ต้องเผชิญหน้าเทพเปิดฟ้าโดยตรง เย่อวิ๋นเฟยก็ยังมั่นใจว่าจะถอยรอดไปได้ทั้งชีวิต
"ของเก่า ส่งนางคืนมาเดี๋ยวนี้ ไม่เช่นนั้นวันนี้คือวันตายของเจ้า"
เย่อวิ๋นเฟยจ้องมองผู้อาวุโสกง แล้วกล่าวออกมาอย่างเย็นชา
"ฮ่าฮ่าฮ่า……
เด็กน้อยแซ่เย่ เจ้าบ้าสติเสือมไปแล้วหรือ
หรือเจ้าคิดว่าพวกเจ้าเพียงไม่กี่คนจะรบกับพวกเราสี่คนได้ เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าเทพเปิดฟ้าไร้ค่าเชียวนัก?"
เทพเปิดฟ้าแห่งตระกูลเหลยได้ยินดังนั้น ก็หัวเราะออกมาเสียงดัง
"เยาว์วัยเลือดร้อน ไม่รู้จักคำว่าตาย มีพลังเพียงเล็กน้อยก็คิดว่าตนเองไร้ผู้เทียมทานใต้หล้าแล้วหรือ?"
เทพเปิดฟ้าแห่งยมภพใหญ่กล่าวออกมาอย่างเย็นเยียบ
"ยมภพใหญ่ของพวกเจ้า และสำนักชิงอี้ ตอนนั้นต่างได้เข้าร่วมการรุกรานทะเลหวงกู่ด้วยกันใช่หรือไม่"
เย่อวิ๋นเฟยได้ยินถ้อยคำเยาะเย้ยของเทพเปิดฟ้าทั้งสอง มิได้ตอบโต้ สีหน้ากลับเยือกเย็นยิ่งขึ้น แล้วเอ่ยออกมาอย่างเฉยเมย
ผู้อาวุโสกงและเทพเปิดฟ้าแห่งยมภพใหญ่ต่างสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย
ส่วนเทพเปิดฟ้าอีกสองคนกลับจ้องมองเย่อวิ๋นเฟยด้วยแววตาสงสัย ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงเอ่ยถ้อยคำเช่นนี้ขึ้นมาเฉย ๆ