“ท่านชายเย่ ก่อนหน้านี้เรามองคนไม่ออก ถูกหลูอานกับเหยียนเจี๋ยสองคนกบฏนี้ปิดบังไว้ ไม่เพียงปกป้องศิษย์ร่วมสำนักไม่ได้ กลับยังช่วยเหลือโดยอ้อมให้ทั้งสองทำร้ายผู้สืบทอดของแดนกระบี่ เรามีความผิด!”
ผู้อาวุโสเจิ้งพลันหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด พูดจบก็จะคุกเข่าลงกราบขอโทษต่อเย่อวิ๋นเฟย ผู้อาวุโสอีกสองคนต่างเห็นพ้องตาม สีหน้าเต็มเปี่ยมด้วยความเจ็บปวดเสียใจ
ทั้งสามนึกถึงการกระทำต่าง ๆ ของตนในแดนกระบี่ช่วงเวลาที่ผ่านมา รู้ว่าตนถูกหลูอานกับเหยียนเจี๋ยทั้งสองหลอกลวง โดยไม่รู้เนื้อรู้ตัวกลายเป็นผู้ช่วยเหลือให้ทั้งสองออกอาฆาตผู้สืบทอดคนอื่น ๆ ของแดนกระบี่ จึงรู้สึกผิดอย่างสุดซึ้ง
“สามท่านผู้อาวุโสไม่ต้องตำหนิตัวเอง หลูอานกับเหยียนเจี๋ยแฝงตัวมาได้อย่างแนบเนียนยิ่งนัก แถมยังมีแดนดาบนั้นหนุนหลังอยู่เบื้องหลัง กระทั่งข้าเองก็ต้องใช้เวลาไม่น้อยกว่าจะสืบรู้แท้จริงของทั้งสองได้
พวกท่านมุ่งมั่นจะฟื้นฟูแดนกระบี่ จุดประสงค์ก็เป็นสิ่งดีงาม ช่างเป็นเพียงถูกคนกบฏหลอกใช้เท่านั้น”
เย่อวิ๋นเฟยรีบยกมือขึ้น พลังงานอ่อนโยนสายหนึ่งพยุงทั้งสามขึ้น
“สามท่านผู้อาวุโส ณ บัดนี้คนกบฏยังไม่แน่ว่าจะกวาดล้างหมดสิ้น แดนกระบี่ยังต้องเผชิญวิกฤตใหญ่หลวง สิ่งเร่งด่วนที่สุดคือรีบกวาดล้างคนกบฏให้หมดสิ้น ปกป้องผู้สืบทอดที่เหลือของแดนกระบี่ให้มั่นคง มิใช่จมดิ่งอยู่ในความเสียใจ”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
“ท่านชายเย่ ว่าได้ถูกต้องแล้ว”
สามผู้อาวุโสได้ยินดังนั้นต่างรู้สึกตัวสั่นวาบ พลันเงยหน้าขึ้น กล่าวพร้อมเพรียงกัน
“ท่านชายเย่ ว่าถูกแล้ว
ต่อจากนี้ พวกเราสามคนจะสนับสนุนท่านอย่างเต็มกำลัง ตรวจสอบคนกบฏให้ครบถ้วน ทดแทนความผิดของตนเอง ปกป้องผู้สืบทอดของแดนกระบี่เราให้ดี!”
ผู้อาวุโสทั้งสามกล่าวอย่างหนักแน่น
“ดี!