"พวกเจ้าแก่พวกนี้แอบคิดร้ายต่อข้าอยู่ตลอด คิดว่าข้าเป็นคนที่รังแกได้ง่ายๆ งั้นหรือ?
โดยเฉพาะเจ้า ไอ้แก่แซ่เจ้า พวกตระกูลเจ้าก่อเรื่องใส่ข้าครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่กลัวว่าจะก่อหายนะใหญ่หลวงขึ้นงั้นหรือ?"
เย่อวิ๋นเฟยกวาดสายตามองไปยังผู้อาวุโสใหญ่สูงสุดแห่งศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์ บรรพชนตระกูลเจ้า เจ้าสำนักควบคุมสัตว์ และคนอื่นๆ ก่อนจะจ้องไปที่บรรพชนตระกูลเจ้าเป็นที่สุดท้าย พลางเอ่ยเย็นชา
"ไอ้หนู แค่นายก็กล้าพูดกับพวกเราเช่นนี้?
นายคิดว่านายเป็นคนสำคัญอะไรนักหนางั้นหรือ?
ฮึ ทั้งที่อายุแค่นี้ มีความสามารถนิดหน่อยก็หยิ่งผยองจนเกินไป ต้องพบกับหายนะครั้งใหญ่แน่!"
ผู้อาวุโสใหญ่สูงสุดแห่งศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์เอ่ยเย็นชา
"ซูเฟย สถานการณ์เช่นนี้ ข้าแนะนำให้เจ้าคิดดูว่าจะเอาชีวิตรอดกลับไปได้อย่างไรดีกว่า?
วันนี้ที่อยู่ที่นี่ล้วนเป็นยอดฝีมือระดับสูงสุดแห่งตงหวง (แดนตะวันออก) หากเจ้าไม่ให้คำตอบที่น่าพอใจแก่พวกเรา อย่าหวังว่าจะก้าวออกไปได้แม้ก้าวเดียว"
บรรพชนตระกูลเจ้ามองไปที่เย่อวิ๋นเฟย น้ำเสียงเต็มไปด้วยสังหารจิต
เขามีเจตนาฆ่าเย่อวิ๋นเฟยมานานแล้ว ตราบใดที่มีโอกาส เขาจะไม่มีทางปล่อยเย่อวิ๋นเฟยไปอย่างแน่นอน
"ไอ้หนู เจ้าจะพูดออกมาเอง หรือให้พวกเราจับตัวเจ้าแล้วค้นจิตวิญญาณของเจ้า"
"สารภาพมา!
เด็กหนุ่มที่ออกมาจากหีบศพเซียนเก้าชาตินั้น พูดอะไรกับเจ้าบ้าง"
ยอดฝีมือคนอื่นๆ ต่างก็รุกคืบเข้ามาอย่างต่อเนื่อง
เมื่อเกี่ยวข้องกับความลับของหีบศพเซียนเก้าชาติ หากมิได้ถามให้กระจ่างแจ้ง พวกเขาจะยอมเลิกราได้อย่างไร
"คุณชายซู พวกเราสี่คนคอยตัดหลัง ท่านรีบไปเถิด"
เผชิญหน้ากับเหล่ายอดฝีมือที่รุกคืบเข้ามาไม่หยุด ลวี่อวี้กัง หัวหน้าเผ่าชนเผ่ามนุษย์เงือก พระเถระเทียนเหลย และพระเถระเทียนซา ทั้งสี่คนยืนขวางอยู่เบื้องหน้าเย่อวิ๋นเฟย แอบปรึกษากันเป็นการลับๆ แล้วส่งกระแสจิตบอกเย่อวิ๋นเฟยว่า