"ตอนที่ร่างจริงของข้าจากไปเมื่อครั้งนั้น เคยทิ้งสมบัติไว้ไม่น้อย แต่หลายปีมานี้เพราะต้องรักษาพลังของแดนบริสุทธิ์นั้นไว้ จึงใช้ไปเกือบหมด เหลืออยู่อีกเล็กน้อย เจ้าพอใจรับไปเถิด"
ชายหนุ่มผู้นั้นยื่นมือคว้าหยิบเข้าไปในหีบศพ
"เดี๋ยวก่อน เจ้าให้ข้าอย่างโจ่งแจ้งแบบนี้ไม่ได้ มิเช่นนั้นข้าจะกลายเป็นเป้าสายตาของคนทั้งหลาย
รอให้ข้าออกจากที่นี่ก่อน แล้วค่อยให้ข้าก็ได้"
เย่อวิ๋นเฟยรีบรั้งเขาไว้
"ข้าเข้าใจแล้ว"
ชายหนุ่มผู้นั้นมองดูยอดฝีมือคนอื่น ๆ ที่อยู่รอบข้าง แล้วพยักหน้ารับ
มีคนมากมายเห็นกับตาตรงนี้ หากชายหนุ่มผู้นั้นมอบสิ่งของให้เย่อวิ๋นเฟยต่อหน้าธารกำนัล ภายหลังจะต้องมีเรื่องวุ่นวายไม่จบสิ้นแน่นอน
เพราะนี่คือสมบัติและวาสนาของหีบศพเซียนเก้าชาติ จะทำให้ยอดฝีมือมากมายบ้าคลั่งแย่งชิง
ต่อจากนั้น เย่อวิ๋นเฟยส่งข้อมูลพลังวิญญาณหนึ่งเข้าไปในทะเลวิญญาณของชายหนุ่มผู้นั้น นี่เป็นวิธีการรักษาความมีชีวิตของแดนบริสุทธิ์
เย่อวิ๋นเฟยเคยสร้างแดนบริสุทธิ์แบบนั้นไว้ไม่น้อยมาก่อน จึงย่อมคุ้นเคยเป็นอย่างดีว่าจะรักษาความมีชีวิตของแดนบริสุทธิ์ได้อย่างไร
"อีกอย่าง ข้าจะสอนวิธีปลดปล่อยอาคมบีบคั้นของแท่นนี้ให้สุดกำลัง"
เย่อวิ๋นเฟยส่งข้อมูลพลังวิญญาณอีกหนึ่งเข้าไปในทะเลวิญญาณของชายหนุ่ม
"ขอบใจเจ้ามาก คนหนุ่ม เจ้าให้บุญคุณนี้ ข้าจะจดจำไว้ไม่มีวันลืม"
ชายหนุ่มผู้นั้นรู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งนัก
จากนั้นเขาก็ยกเท้ากระทืบลง
ครืน ๆ ๆ...