"เจ้าอยากเข้าร่วมสำนักจื่อเวย ก็ไปถามเจ้าสำนักหลิวเถอะ ข้าเป็นเพียงศิษย์พี่ใหญ่ ตัดสินใจไม่ได้"
เย่อวิ๋นเฟยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ตัดสินใจโยนเรื่องนี้ให้ผู้ใหญ่ของสำนัก
"เชอะ! ใครจะไปไม่รู้ว่าตอนนี้สำนักจื่อเวยมีเจ้าเป็นคนชี้ขาด"
จีเยว่เม้มปากพูด
"ไม่! ข้าเป็นเพียงศิษย์พี่ใหญ่ของสำนัก เจ้าสำนักหลิวและคนอื่นต่างหากที่เป็นผู้ใหญ่ของสำนัก กิจวัตรประจำวันของสำนักจื่อเวยเป็นหน้าที่ของพวกเขาที่จะดูแลและตัดสินใจ"
เย่อวิ๋นเฟยส่ายหน้า
"ซูเฟย เจ้าคงจะแค้นพี่สาวของข้าที่เคยพูดจาไม่ดีต่อเจ้าเมื่อก่อนใช่ไหม เลยจงใจกลั่นแกล้ง! ช่างใจแคบเสียจริง! ไป! เราไปหาเจ้าสำนักหลิวกัน!"
จีเยว่โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง
จากนั้น จีเยว่ก็พาจีเยียนออกจากหอเงามายา ไปหาเจ้าสำนักหลิว
เย่อวิ๋นเฟยปล่อยวางกับเรื่องนี้
อันที่จริง ท่าทีของเย่อวิ๋นเฟยได้บ่งบอกแล้วว่าไม่ได้คัดค้านที่จีเยียนจะเข้าร่วมสำนักจื่อเวย แต่การรับศิษย์เป็นเรื่องของผู้ใหญ่ของสำนัก เย่อวิ๋นเฟยไม่อยากยุ่งจริง ๆ
แม้เย่อวิ๋นเฟยจะพยายามหาทางเสริมความแข็งแกร่งให้สำนักจื่อเวยมาโดยตลอด แต่กลับไม่ค่อยก้าวก่ายในเรื่องการบริหารจัดการโดยละเอียดของสำนักจื่อเวยเท่าไรนัก
เพราะเย่อวิ๋นเฟยรู้ดี ว่าตนเองจะไม่ได้อยู่ที่สำนักจื่อเวยตลอดไป ไม่ช้าก็เร็วต้องจากไป ก้าวสู่ผืนแผ่นดินหงเหมิงแห่งนี้ หรือแม้กระทั่งไปสู่โลกน้อยใหญ่สามพันแห่ง
นั่นคือหนทางที่จักรพรรดิสวรรค์ต้องผ่าน!
หลังจากนั้นไม่นาน หลังจากเจ้าสำนักหลิวกับผู้อาวุโสหลายคนเห็นพ้องต้องกัน จีเยียนก็ได้เข้าร่วมสำนักจื่อเวย และกลายเป็นศิษย์แกนกลางโดยตรง