ยังไม่ทันที่ทุกคนจะได้ทันตั้งตัว ร่างทั้ง 16 ในฉลองชุดสีดำก็พุ่งกระแทกลงไปไกลแสนไกล นอนนิ่งไม่ขยับ ไม่มีใครรู้เป็นตาย
ภาพตรงหน้าทำให้ทุกคนมึนตึ้งไปหมด
"นี่มันเรื่องอะไรกันแน่!
เหอไท่ เรื่องนี้หรือพวกเจ้าสำนักเปยโต้วจะเล่นงาน!
ท่านผู้เคารพทั้ง 16 ล้วนเป็นสมาชิกของหน่วยชิวเฟิง และหน่วยชิวเฟิงบัดนี้ก็ได้เข้าสังกัดฝ่ายผู้พิทักษ์แล้ว เจ้ากล้าฆ่าท่านผู้เคารพทั้ง 16 นี้ ก็เท่ากับเป็นการท้าทายฝ่ายผู้พิทักษ์
พวกเจ้าสำนักเปยโต้วกล้าหาญเกินไปจริง ๆ ก่อเรื่องใหญ่เข้าแล้ว!"
ข่งต้าเฉวียนตกใจและโกรธจัด ตะโกนใส่เหอไท่เสียงดังลั่น
"ข่งต้าเฉวียน ตาข้างไหนของเจ้าเห็นว่าคนของสำนักเปยโต้วเป็นผู้ลงมือ!
ในสำนักเปยโต้วของเรา มีใครจะมีวิชาวิญญาณทรงพลังถึงเพียงนี้ ที่เอาชนะผู้บรรลุเทพห้วงว่างขั้นสมบูรณ์ทั้ง 16 ได้!
ถ้าสำนักเปยโต้วมีผู้เฒ่าระดับเช่นนั้นอยู่ ก็คงได้กวาดล้างพวกเจ้าสำนักชิงซานไปนานแล้ว"
เหอไท่ฟังถ้อยคำของข่งต้าเฉวียนแล้วเดือดดาลยิ่ง จึงตอบกลับทันที
เหอไท่เข้าใจดี ถ้าเป็นแค่การไปยั่วยุสำนักชิงซานก็ไม่มีอะไร เพราะสำนักเปยโต้วกับสำนักชิงซานเป็นศัตรูต่อกันมาแต่โบราณ ต่อสู้กันยาวนานก็ไม่เคยตัดสินแพ้ชนะได้
แต่ถ้าไปขัดผลประโยชน์ของหน่วยชิวเฟิงและฝ่ายผู้พิทักษ์ ผลลัพธ์ย่อมร้ายแรงยิ่ง สำนักเปยโต้วเพียงหน่วยเล็ก ๆ ไม่มีทางต้านมหาอำนาจทั้งสองได้ ดังนั้นสำนักเปยโต้วจึงไม่อาจยอมรับว่าลงมือจัดการท่านผู้เคารพทั้งหกนั้น
"เหอไท่ เจ้าอย่าเถียงแล้ว ที่นี่นอกจากคนของเราสำนักชิงซานก็มีแต่คนของพวกเจ้าสำนักเปยโต้ว คนของเราสำนักชิงซานไม่มีทางลงมือกับท่านผู้เคารพทั้ง 16 ได้ แน่นอนว่าต้องเป็นพวกเจ้าสำนักเปยโต้วที่เล่นกล
เหอไท่ เจ้าคอยดูให้ดี เรื่องวันนี้จะไม่มีทางจบแค่นี้"
ข่งต้าเฉวียนกล่าวเสียงเย็นเยียบ แล้วกวัดมือหนึ่งครั้ง นำคนสำนักชิงซานหมุนตัวจากไป
ข่งต้าเฉวียนรู้ดีว่าการประลองครั้งนี้ต่อสู้ไม่ได้แล้ว ท่านผู้เคารพที่มีพลังเทียบเท่าเทพห้วงว่างขั้นสมบูรณ์ทั้ง 16 พ่ายแพ้ไปโดยไม่รู้สาเหตุ ย่อมมีผู้เฒ่าระดับสูงซุ่มซ่อนอยู่แถบนี้แน่ ถ้ายังอยู่ต่อ คงถึงคราวสำนักชิงซานต้องพินาศ รวมถึงตัวเขาเองด้วย