"กัวหัว ข้าสังเกตเห็นว่านับแต่เจ้าเดินทางกลับมาครั้งนี้ เจ้าเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก ไม่เพียงบุคลิกวิริยะเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง แม้ความแข็งแกร่งก็ดูเหมือนจะเหนือกว่าเดิมหลายเท่า ดูเหมือนในแดนลับหยางหมิง เจ้าคงได้พบโชคอันยิ่งใหญ่จริง ๆ
บัดนี้เจ้าได้รับสิทธิ์เข้าสู่ถ้ำเทพเป่ยโต้วเพื่อบำเพ็ญฝึกฝน ย่อมจะช่วยเสริมความแข็งแกร่งของเจ้าได้อีกมาก ข้าเชื่อว่าต่อไปเจ้าจะเติบโตเป็นหนึ่งในอัจฉริยะรุ่นเยาว์ชั้นนำของสำนักเป่ยโต้วเราอย่างแน่นอน"
ผู้อาวุโสเฉินมองไปยังเย่อวิ๋นเฟยแล้วเอ่ยขึ้น ถ้อยคำเต็มไปด้วยคำสรรเสริญ
เพราะศิษย์บุตรศักดิ์สิทธิ์ย่อมมีศักยภาพอันยิ่งใหญ่ ต่อไปขั้นต่ำก็ต้องกลายเป็นชนชั้นสูงสำคัญของสำนักเป่ยโต้ว แม้กระทั่งอาจออกจากสำนักไปสร้างอนาคตที่กว้างไกลยิ่งกว่า การสร้างสัมพันธ์ล่วงหน้าจึงเป็นสิ่งจำเป็น
"ขอบพระคุณผู้อาวุโสเฉินที่ให้เกียรติชม"
เย่อวิ๋นเฟยตอบกลับอย่างเรื่อยเฉย
หลังผ่านการบำเพ็ญปิดประตูมาช่วงหนึ่ง เย่อวิ๋นเฟยตั้งใจจะออกจากสำนักเป่ยโต้วแห่งนี้แล้ว จึงไม่สนใจเรื่องราวของสำนักเลย
ด้วยฐานกำลังของสำนักเป่ยโต้วเพียงเท่านี้ ภายในถ้ำเทพเป่ยโต้วคงไม่มีสิ่งใดดีเลย
"ถ้ำเทพเป่ยโต้วนี่คือแดนลับที่สำนักเป่ยโต้วใช้หล่อหลอมศิษย์ระดับชั้นนำที่สุด ข้างในอาจมีของดีอยู่ก็เป็นได้ ไม่เช่นนั้นพวกเราเข้าไปกวาดรวบกันเถอะ"
เจ้าหนอนไหมมังกรเขาทองต่างตื่นตัวเต็มที่ อยากเข้าไปกวาดถ้ำเทพเป่ยโต้วจนหมดสิ้น
"เสียเวลาทำไม สำนักเป่ยโต้วอ่อนแอเพียงนี้ ก๊กขนาดนี้จะมีที่ใดดีได้อย่างไร
ทรัพย์สมบัติที่ข้าครอบครองอยู่ อาจล้ำค่ายิ่งกว่าสิ่งของและทรัพยากรในถ้ำเทพเป่ยโต้วหลายเท่า ข้าจะเสียเวลาเข้าไปทำไม"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
"กัวหัว ยังรอช้าอยู่เพราะสิ่งใด บัดนี้ตามข้าไปพบประมุขสำนักกับผู้อาวุโสสูงสุดทั้งหลายก่อนเถิด"
ผู้อาวุโสเฉินเห็นเย่อวิ๋นเฟยยืนนิ่งไร้วาจาตอบโต้ จึงรีบเอ่ยขึ้น
"ก็ดี"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้าเบา ๆ
เขาตั้งใจจะหาโอกาสเงียบ ๆ จากไป มิได้ตั้งใจเปิดเผยอัตลักษณ์ที่แท้จริง
ผู้อาวุโสเฉินรีบนำทางอยู่เบื้องหน้า มุ่งสู่แกนกลางของสำนักเป่ยโต้ว เย่อวิ๋นเฟยเดินตามเบื้องหลังอย่างไม่รีบไม่ร้อน
และแล้วในขณะนั้นเอง