กลางไหล่เขา
หน้าสวนสมุนไพร
กลุ่มผู้ฝึกยุทธ์จำนวนมากยังคงล้อมโจมตีสวนสมุนไพร
มีของวิเศษขั้นกำเนิดฟ้าอยู่รวมสิบกว่าชิ้น ระดมพลังเข้าโจมตีม่านแสงเจิดจ้าที่ปกคลุมอยู่เหนือสวนสมุนไพร
ชายชุดขาวที่ถูกเรียกว่าปรมาจารย์ทังคอยบัญชาการให้ทุกคนทำลายมัน แต่กลับไม่ได้ผลเท่าใดนัก
เพราะม่านแสงเจิดจ้านั่นไม่ใช่ค่ายกล
อีกทั้งภายในสวนสมุนไพรยังมีผู้แข็งแกร่งแห่งเผ่าเทียนเย้าจำนวนมากซ่อนตัวอยู่ กำลังต้านทานการโจมตีของเหล่าผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์
"บัดซบเอ๊ย ค่ายกลนี่มันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว
ของวิเศษขั้นกำเนิดฟ้าสิบกว่าชิ้นโจมตีมานานขนาดนี้ กลับยังทำลายไม่ได้!"
"เย่อวิ๋นเฟยไม่เห็นลงมาเลย คงยังอยู่บนยอดเขา!
คาดว่าบนยอดเขาต้องมีสมบัติมากมายแน่!
มิเช่นนั้นเหตุใดเย่อวิ๋นเฟยจึงอยู่มานานถึงเพียงนี้ ยังไม่เห็นลงมา!"
"ทุกคนพยายามเข้า!
เร่งมือทำลายค่ายกลบัดซบนี่ ข้าไม่เชื่อหรอกว่าพวกเรามากมายเพียงนี้ แถมยังมีของวิเศษขั้นกำเนิดฟ้าสิบกว่าชิ้น จะทำลายค่ายกลนี่ไม่ได้!"
...
เหล่าผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์เริ่มกระสับกระส่าย ต่างพากันตะโกนออกมา
ในเวลานี้เอง
ฟิ้ว!
สะพานสายรุ้งทอดยาวจากยอดเขาพุ่งลงมาอย่างรวดเร็ว ในพริบตาก็มาถึงสวนสมุนไพร
เย่อวิ๋นเฟยยืนอยู่บนสะพานสายรุ้ง!
เมื่อมาถึงสวนสมุนไพร สะพานสายรุ้งนั้นก็หายวับไป
"นั่นเย่อวิ๋นเฟย!
ในที่สุดเขาก็ลงมาแล้ว!"
ชั่วขณะนั้น ผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์ทั้งหมดต่างจ้องมองไปที่เย่อวิ๋นเฟย
"โอ้ พวกนี้ยังอยู่นี่อีกหรือ"
สายตาของเย่อวิ๋นเฟยกวาดมองเหล่าผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์
อู่คุน ชายชุดเกราะแดงแห่งสำนักทงเทียน องค์หญิงจิ่วหลีแห่งราชวงศ์จิ่วหลี และคนอื่นๆ ล้วนอยู่ที่นี่
สมุนไพรครึ่งเทพช่างล้ำค่ายิ่งนัก ทุกคนเห็นกับตาว่าเย่อวิ๋นเฟยเก็บสมุนไพรครึ่งเทพไปกว่าสิบต้น จึงไม่มีผู้ฝึกยุทธ์ผู้ใดยอมจากไป!
ฟิ้วฟิ้ว...
ยืนอยู่ในสวนสมุนไพร เย่อวิ๋นเฟยสะบัดแขนเสื้อ ต้นเทียนเย้าสิบสามต้นพลันหลุดจากแขนเสื้อ ในพริบตาก็แปรเปลี่ยนเป็นสิ่งมีชีวิตหลากหลายรูปแบบ เปล่งประกายแวววาว
ก่อนหน้านี้ บรรพชนเผ่าเทียนเย้าเพื่อขจัดข้อกังวลของเย่อวิ๋นเฟย ให้เขาขึ้นเขาไปอย่างสบายใจ จึงให้สมาชิกเผ่าเทียนเย้าสิบสามตนมาเป็นตัวประกัน