"คุณชายน้อยมีคำสั่ง จับพวกมันไปส่งที่จวนเจ้าเมืองเพื่อรอการตัดสินจากคุณชายน้อย!"
ชายชราชุดเขียวผู้นั้นออกคำสั่งทันทีทันใด
เหล่าคนของสำนักกระบี่ราชันเคลื่อนไหวทันที ค่อย ๆ ล้อมเข้ามาจากทั้งสี่ทิศเข้าหาเย่อวิ๋นเฟยทั้งสองคน
"นายท่าน ข้าขอจัดการเอง ข้าเพิ่งทะลวงสายเลือดติดต่อกันหลายครั้ง ช่วงนี้วิชามายาก้าวหน้าไปมาก พอดีต้องการลองเชิงจริงสักหน่อย"
หูเมี่ยวกล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
"ก็ได้"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
"คุณชายน้อยของพวกเจ้าเห็นข้าสวยงาม ถึงได้หมายตาเช่นนี้หรือ?"
หูเมี่ยวหัวเราะเย้ายวน เสียงอ่อนหวานราวกับจะละลายผู้ฟัง พลางร่ายเคล็ดวิชามายาสืบทอดของเผ่าจิ้งจอกฟ้าโบราณออกมาโดยไม่ให้ใครทันตั้งตัว ภพมายาที่มองไม่เห็นจำนวนนับไม่ถ้วนแผ่ปกคลุมเหล่าคนของสำนักกระบี่ราชันอย่างเงียบเชียบ รวมถึงชายชราชุดเขียวผู้นั้นด้วย ชั่วขณะหนึ่งทุกคนต่างนิ่งงัน สายตามองทะลุตรงไปที่หูเมี่ยว
"ใช่แล้ว...เจ้างดงามเหลือเกิน..."
เหล่าคนของสำนักกระบี่ราชันตาล่องลอย จ้องเขม็งไปที่หูเมี่ยว พึมพำกับตัวเอง
"เจ้า..."
ชายชราชุดเขียวคือผู้ฝึกฝนขั้นต้นแห่งแดนสวรรค์ ผู้มีจิตวิญญาณค่อนข้างแข็งแกร่ง เขารู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ถูกต้อง รีบเปลี่ยนสีหน้าด้วยความตกใจ
"หรือว่าข้าไม่สวยพอ?"
หูเมี่ยวเร่งพลังมายา ภพมายาแล้วภพมายาเล่าเคลื่อนเข้าหาชายชราชุดเขียวไม่หยุดหย่อน
"สวย...สวย..."
ชายชราชุดเขียวรู้สึกร่างกายหนักอึ้งราวกับจมลงไปในหล่มโคลน เคลื่อนไหวแทบไม่ไหว และแม้แต่ความคิดก็ดูเหมือนจะถูกหูเมี่ยวค่อย ๆ ครอบงำ เขาจ้องมองหูเมี่ยวด้วยสายตาล่องลอย
"ไม่เลว ทีนี้เราไปกันเถอะ หลบกันก่อน รอผู้อาวุโสมังกรดำมาถึงก่อนค่อยว่ากัน"
เย่อวิ๋นเฟยเห็นดังนั้นก็ยิ้ม พลางก้าวเดินจากไป
"ไว้ทีหลังนะพวกเจ้า"
หูเมี่ยวทำหน้าล้อเลียนให้เหล่าคนของสำนักกระบี่ราชัน แล้วรีบก้าวตามเย่อวิ๋นเฟยไป
"เกิดอะไรขึ้น? พวกสำนักกระบี่ราชันเมื่อครู่ไม่ใช่จะลงมือแล้วหรือ ไฉนอยู่ดี ๆ ถึงกลายเป็นแบบถูกสะกดกายไปได้?"
เหล่าสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ รอบข้างเห็นคนของสำนักกระบี่ราชันยืนนิ่งด้วยสายตาล่องลอย ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ต่างตกตะลึงเป็นอย่างมาก
ครู่ต่อมา
"ตื่นสิ ทั้งหมดจงตื่น!"