"ไม่รู้ว่าวิชาของเจ้ากึ่งจักรพรรดิผู้นี้จะแข็งแกร่งเพียงใดกัน"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยอย่างเย็นชา แล้วชกหมัดหนึ่งออกไป ประสานเข้ากับฝ่ามือมหึมาของกึ่งจักรพรรดิผู้นั้น
"เจ้าหนูน้อย เจ้ารนหาที่ตาย!"
กึ่งจักรพรรดิผู้นั้นเห็นเย่อวิ๋นเฟยกล้าลงมือตอบโต้ ก็บังเกิดความโกรธเกรี้ยวขึ้นมา
ครืนครืนครืน...
พลังงานภายในฝ่ามือมหึมานั้นแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวที่ปลดปล่อยออกมาได้กดทับทั่วทั้งฟ้าดิน สรรพสิ่งมีชีวิตโดยรอบราวกับถูกภูเขาศักดิ์สิทธิ์ล่องหนกดทับอยู่บนหัว ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้แม้แต่น้อย
ตูม...
หมัดของเย่อวิ๋นเฟยปะทะเข้ากับฝ่ามือมหึมานั้น
หมัดนี้มิเพียงแต่ใช้พลังเนื้อหนังเท่านั้น หากยังรวมถึงพลังวิญญาณ อีกทั้งยังมีทั้งเจตนาหมัดของหมัดสังหารเทพปีศาจแท้ และเจตนาหมัดของหมัดฝังเก้าหลุมยืมสวรรค์ นับได้ว่ารวบรวมความลี้ลับของวิชาหมัดทั้งสองเข้าไว้ด้วยกัน อานุภาพน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
ครืนครืนครืน...
ณ จุดศูนย์กลางของการปะทะ พลังงานอันน่าสะพรึงกลัวได้ปะทุออกมา สั่นสะเทือนจนทั่วทุกทิศทุกทางรอบด้านปริแตกเป็นเสี่ยงๆ
ตูม!
เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสได้ถึงพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวที่ถาโถมซัดเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง เลือดลมภายในร่างกายพลุ่งพล่านอย่างรุนแรง จากนั้นร่างของเขาก็ราวกับลูกกระสุนที่ออกจากลำกล้อง พุ่งทะยานออกไปไกลอย่างรวดเร็ว
ด้วยพลังงานในปัจจุบันของเย่อวิ๋นเฟย การเผชิญหน้าอย่างแข็งกร้าวกับกึ่งจักรพรรดิผู้นั้น ยังคงขาดอีกเล็กน้อย!
ชั่วขณะถัดมา
แหวว!
เย่อวิ๋นเฟยที่ถูกแรงสั่นสะเทือนเหวี่ยงออกไป ก็พุ่งกลับมาอีกครั้งในพริบตา เว้นเสียแต่เสื้อผ้าบนตัวจะขาดวิ่น ผมเผ้ายุ่งเหยิงบ้างแล้ว กลับไม่มีอันตรายอันใดใหญ่หลวง
"เป็นไปได้อย่างไร?
เจ้าหนูน้อย เจ้ารับฝ่ามือข้าไว้ข้างหน้า กลับไม่เป็นอันใดเลยรึ?"
กึ่งจักรพรรดิผู้นั้นงงงันไปหมดสิ้น
เขาคิดว่าเมื่อครู่ ฝ่ามือนั้นแม้มิได้สังหารเย่อวิ๋นเฟย ก็ต้องทำให้เขาบาดเจ็บปางตายเป็นแน่ แต่เย่อวิ๋นเฟยกลับกระโดดโลดเต้นได้อย่างคล่องแคล่ว ไม่เป็นอันใดแม้แต่น้อย
"ภายในร่างกายของข้าได้หลอมรวมของวิเศษกึ่งจักรพรรดิสามชิ้นเข้าไว้ด้วยกัน สมควรแล้วที่ทนทานต่อการถูกโจมตีเป็นอย่างยิ่ง"