“คิวต่อไป สำนักเสวียนปิง”
ไม่นานนัก ลวี่ตานตานก็ส่งเสียงสั่งการอย่างดังชัด
กองทัพฝ่ายมืดเคลื่อนพลอีกครั้ง พร้อมเจตจำนงสังหารเดือดพล่านมุ่งหน้าสู่ฐานที่มั่นของสำนักเสวียนปิง
ไม่ช้า กองทัพฝ่ายมืดก็มาถึงหมู่โลกอีกแห่งหนึ่ง
ตรงข้ามกับความร้อนระอุของฐานที่มั่นหุบเขาเลี่ยหยางโดยสิ้นเชิง หมู่โลกที่เป็นที่ตั้งฐานที่มั่นของสำนักเสวียนปิงล้วนเต็มไปด้วยพลังน้ำแข็งและมหาวิถีแห่งน้ำแข็ง สายลมหนาวคมดั่งมีด ปั่นป่วนเกล็ดหิมะกลบฟ้า เสียงหวีดหวู่ราวผีนับหมื่นร้องไห้คร่ำครวญ ความเย็นเจาะกระดูกแทรกซ่านไปทั่วห้วงอวกาศ
“สำนักเสวียนปิงตั้งชื่อเสียงไว้บนวิชาสายน้ำแข็ง สำนักนี้มีค่ายกลหนึ่งชื่อว่าค่ายกลเสวียนปิงไร้ขอบเขต ได้ยินกันว่าพลังทำลายร้ายกาจยิ่ง”
ลวี่ตานตานกล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
พลังความมืดหมุนเวียนรอบกายนาง ตัดขาดความเย็นเฉียบเหลือขีดที่พุ่งซู่มาเบื้องหน้าออกไปภายนอก
เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสพลังน้ำแข็งและมหาวิถีน้ำแข็งรอบด้านที่กระตือรือร้นถึงที่สุด รู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อย
แม้เย่อวิ๋นเฟยจะเข้าถึงและบำเพ็ญมหาวิถีนับมิถ้วนมาแล้ว แต่ก็ยังไม่เคยลุ่มลึกกับมหาวิถีน้ำแข็งนัก
“ไม่ดีแล้ว กองทัพฝ่ายมืดมาถึงแล้ว!”
ขณะนั้น จากฐานที่มั่นของสำนักเสวียนปิงดังเสียงตื่นตระหนกขึ้นเป็นระลอก ๆ
“อย่าตื่นตูม รวบรวมกองทัพทันที ออกรับศัตรู!”
เสียงหนึ่งก้องขึ้น
ไม่นาน ภายในฐานที่มั่นสำนักเสวียนปิง ศิษย์นับไม่ถ้วนแต่งชุดสงครามสีหิมะขาว ถือสมบัติวิเศษสายน้ำแข็งนานัปการ แววตาของพวกเขาเย็นเยียบเยือกเย็นราวเกล็ดหิมะที่โปรยปรายรอบกาย
ผู้นำคือประมุขสำนักเสวียนปิง หญิงงามวัยกลางคนใบหน้าเยือกเย็น เส้นผมขาวราวหิมะ มือถือคทาผลึกน้ำแข็งใสกระจ่าง
“พวกโจรฝ่ายมืด แดนนี้คือดินแดนบริสุทธิ์แห่งความเยือกเย็นสุดขั้ว ไม่ยอมให้พวกเจ้าล่วงละเมิด!”
น้ำเสียงประมุขเสวียนปิงใสกระจ่าง แต่แฝงความเย็นที่แช่แข็งจิตวิญญาณ คทาในมือกวาดผ่าน เกล็ดหิมะกลบฟ้าราวกับได้รับเสกเรียก แปลงกายเป็นหอกน้ำแข็ง กระบี่น้ำแข็ง พายุน้ำแข็งนับไม่ถ้วน พุ่งออกจากฐานที่มั่นปกคลุมฟ้าดิน ซู่เข้าใส่กองทัพฝ่ายมืด
“กำแพงมืดมน!”