เปิ๊ก...
ประมุขสำนักเสวียนปิงพุ่งเลือดกระจาย ร่างถูกกระชากลอยไปราวกับว่าวที่ขาดด้าย ทะลุผ่านยอดน้ำแข็งหลายลูก แรงต่อสู้มลายสิ้นในพริบตา
"ไม่ดีแล้ว!
ประมุขแพ้แล้ว!"
เห็นภาพตรงหน้า เหล่าศิษย์สำนักเสวียนปิงต่างส่งเสียงร้องออกมาอย่างไม่ยอมรับชะตากรรม
ไม่ช้า ขวัญกำลังใจของสำนักเสวียนปิงก็พังทลายสิ้นซาก การต้านทานทั้งหมดแตกกระเจิงไปอย่างรวดเร็ว
ประมุขสำนักเสวียนปิงบาดเจ็บสาหัส หวงซางรีบเข้าไปควบคุมร่างกายและวิญญาณของนางไว้ได้
แม้ประมุขสำนักเสวียนปิงจะเป็นสตรี แต่เมื่อเลือกลงมือรบเสียเอง จบเช่นนี้ก็หาความผิดใครมิได้
ยิ่งไปกว่านั้น ครั้งแรกสำนักเสวียนปิงยังร่วมมือกับอีกหลายมหาอำนาจก่อตั้งทัพพันธมิตรเพื่อลงมือกับลวี่ตานตาน ถ้าหากวันนั้นลวี่ตานตานแพ้ต่อทัพพันธมิตร จุดจบของนางก็ไม่อาจดีไปกว่าประมุขสำนักเสวียนปิงในวันนี้
ดังนั้นทั้งเย่อวิ๋นเฟยและลวี่ตานตานต่างไม่ลดละเพียงเพราะประมุขสำนักเสวียนปิงเป็นสตรี
อีกทั้งในสำนักเสวียนปิงเกือบครึ่งเป็นสตรี ย่อมไม่มีทางปล่อยทุกคนไปได้
เมื่อประมุขสำนักเสวียนปิงพ่ายต่อลวี่ตานตาน ผู้อาวุโสระดับสูงของสำนักเสวียนปิงที่เหลือยิ่งไม่ใช่คู่ต่อสู้ของลวี่ตานตานและเย่อวิ๋นเฟย ไม่ช้าก็ถูกฟันสังหารไปทีละคนต่อทีละคน
ครึ่งชั่วยามต่อมาการรบยุติลงอย่างสิ้นเชิง สำนักเสวียนปิงล่มสลาย
"ที่นี่คือถ้ำเสวียนปิงโบราณ สมบัติศักดิ์สิทธิ์ของสำนักเสวียนปิง ไม่รู้ข้างในจะซ่อนมรดกตกทอดยุคโบราณหรือของวิเศษอะไรไว้หรือไม่"
หลังกำราบกำราบสำนักเสวียนปิง เย่อวิ๋นเฟยเดินทางมาถึงโลกธรรมดาโลกหนึ่งในส่วนลึกของฐานที่มั่นสำนักเสวียนปิง
โลกนี้ปกคลุมไปด้วยหิมะและน้ำแข็งทั่วทุกสารทิศ เกล็ดหิมะขาวโพลนร่วงโปรยเต็มฟ้า ทำให้ทั้งโลกดูเป็นสีขาวบริสุทธิ์
เย่อวิ๋นเฟยร่อนลงหน้าปากถ้ำที่ถูกหิมะปกคลุมจนมองเห็นเพียงมุมเดียว
ปากถ้ำนี้ตั้งอยู่กลางเนินของยอดเขาหิมะสูงใหญ่ลูกหนึ่ง
บนยอดเขาปกไปด้วยชั้นน้ำแข็งหนาทึบ ลมหนาวคลั่งหวีดหวูด หนาวพอจะแข็งเป็นน้ำแข็งแม้แต่วิญญาณ
เย่อวิ๋นเฟยกลืนกินวิญญาณของผู้อาวุโสแกนกลางหนึ่งของสำนักเสวียนปิง จึงรู้ถึงการมีอยู่ของถ้ำเสวียนปิงโบราณนี้ และตัดสินใจมาดูด้วยตาตนเอง