ขณะนี้แผ่นดินที่ตั้งสำนักใหญ่แห่งสำนักเทพกระบี่กำลังพุ่งทะยานออกไปยังห้วงว่างเปล่าไกลโพ้นอย่างรวดเร็ว มุ่งหนีออกห่างจากแผ่นดินแดนกระบี่ไม่หยุดยั้ง
"หนีไปไม่รอดหรอก"
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มเย็น
สำนักใหญ่ของนิกายหนึ่งพร้อมกับแผ่นดินทั้งผืน แม้ความเร็วจะสูงเพียงใดก็จำกัดอยู่
ถึงแม้ตอนนี้บรรดาผู้อาวุโสของสำนักเทพกระบี่ทุกคนจะเร่งพลังส่งสำนักใหญ่หนีออกจากแผ่นดินแดนกระบี่อย่างสุดชีวิต แต่ความเร็วเช่นนี้สำหรับเย่อวิ๋นเฟยช่างช้าเหลือเกิน
ร่างของเย่อวิ๋นเฟยสะบัดวูบ ขับเคลื่อนแสงคมกระบี่ ชั่ววูบเดียวก็ตามทัน เขายืนอยู่เหนือสำนักใหญ่แห่งสำนักเทพกระบี่ มือกุมกระบี่ยาว สายตาเยือกเย็น
ภายในสำนักใหญ่แห่งสำนักเทพกระบี่ โจวต้วนเทียน โม่เฉินจื่อ และบรรดาผู้อาวุโสล้วนจ้องเย่อวิ๋นเฟยด้วยแววตาแค้นเคือง ทว่าในใจก็ล่วงรู้ดีว่าสถานการณ์ไม่สู้ดี
บรรดาสมาชิกคนอื่นแห่งสำนักเทพกระบี่ต่างมองเย่อวิ๋นเฟยที่ยืนกุมกระบี่ยาวกลางห้วงอากาศ ใจของทุกคนสั่นไสวกระสับกระส่าย
ภาพที่เย่อวิ๋นเฟยบดทลายกองทัพแดนดาบอย่างแข็งแกร่งเมื่อครู่ ส่งผลกระทบต่อพวกเขามหาศาลเกินไป
"สำนักเทพกระบี่สมรู้ร่วมคิดกับศัตรูภายนอก ทำลายแผ่นดินแดนกระบี่ บาปยิ่งกว่าสวรรค์
วันนี้ ข้าจะแทนบรรดาผู้บำเพ็ญกระบี่ผู้บริสุทธิ์นับพันล้านแห่งแผ่นดินแดนกระบี่ ลงมาทวงความยุติธรรมจากสำนักเทพกระบี่"
เย่อวิ๋นเฟยมองลงมาจากที่สูง เอ่ยเสียงช้า ๆ คลื่นเสียงกัมปนาทก้องกังวานกลางห้วงอากาศ ศักดิ์ศรีองอาจเหลือประมาณ
"ถูกต้อง วันนี้ต้องทวงความยุติธรรมจากสำนักเทพกระบี่"
"วันนี้สำนักเทพกระบี่ต้องจ่ายราคาสำหรับสิ่งที่พวกมันทำไว้ในอดีต"
"ทำลายสำนักเทพกระบี่ ล้างแค้นให้สมาชิกผู้บริสุทธิ์ทุกคนของสำนักฝันกระบี่!"
"ท่านชายเย่ ลงมือเถิด!
บรรดาสำนักวิชากระบี่ทุกแห่งบนแผ่นดินแดนกระบี่ยินยอมให้ท่านแทนเราทั้งหมด ลงมาทวงความยุติธรรมจากสำนักเทพกระบี่"
เหนือสำนักใหญ่ของทุกสำนักวิชากระบี่บนมหาทวีปแดนกระบี่ต่างลอยขึ้นมาซึ่งดวงวิญญาณที่เหลือเค้านับไม่ถ้วน ทุกดวงล้วนตะโกนด่า คำรามโกรธเกรี้ยว
ดวงวิญญาณที่เหลือเค้าทุกดวงจดจำศึกครั้งนั้นได้ละเอียดลออ หวนนึกขึ้นได้เหมือนกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน