เย่อวิ๋นเฟยหยิบเอาวัสดุที่ใช้วาดอักขระออกมาแล้ว เขาก็เริ่มลงมือทดลองวาดอักขระ
เย่อวิ๋นเฟยปฏิบัติตามคัมภีร์ลับอักขระที่ได้มาจากความทรงจำของสมาชิกทั้งสี่แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์อักขระ ยกพู่กันในมือจุ่มชาดแดงลงอย่างเพียงพอ แล้วหมุนเวียนคัมภีร์ลับอักขระ
ก่อนอื่นเขาวาดอักขระพิเศษหนึ่งรูปลงในกลางอากาศ มีเสียงฮึ่มดังขึ้น ทันทีที่อักขระพิเศษนั้นวาดเสร็จสรรพ ปริภูมิโดยรอบก็สั่นไหวเบา ๆ เกิดการสังเกตการณ์
"มีปฏิกิริยาตอบรับ!"
เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสได้ถึงการสั่นไหวของปริภูมิรอบกาย พร้อมกับนั้นก็รู้สึกได้ว่าพลังงานและกฎเกณฑ์ในปริภูมิโดยรอบเริ่มไหลบ่ามารวมเข้าหาพู่กันในมือเขาไม่ขาดสาย จึงแสดงสีหน้าแปลกใจดีใจออกมา
เพราะการใช้พู่กันในมือดลใจพลังงานและกฎเกณฑ์ในปริภูมิโดยรอบ นับเป็นก้าวแรกของการบำเพ็ญวิชาอักขระ
แต่ปริภูมิโดยรอบเพียงสั่นไหวเพียงครั้งเดียวแล้วก็กลับคืนสู่ความสงบ
เย่อวิ๋นเฟยรู้ว่าตนเพิ่งใช้คัมภีร์ลับอักขระเป็นครั้งแรก ย่อมไม่อาจสำเร็จได้ในคราวเดียว
ดังนั้นในช่วงเวลาต่อมา เย่อวิ๋นเฟยจึงใจเย็นเป็นอย่างยิ่ง คอยสื่อสารกับพลังงานและกฎเกณฑ์นานัปการที่มีอยู่ในปริภูมิโดยรอบผ่านพู่กันในมือไม่หยุดไม่ยั้ง
ในช่วงต้น ปริภูมิโดยรอบมีปฏิกิริยาตอบรับอยู่บ้าง แต่ทุกครั้งเพียงมีปฏิกิริยาเล็กน้อยก็ขาดหายไป กระนั้นก็ตาม การใช้พู่กันเพียงแท่งเดียวดลใจพลังงานและกฎเกณฑ์ในปริภูมิโดยรอบย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย
แต่เมื่อเวลาล่วงเลยไป พู่กันในมือของเย่อวิ๋นเฟยกับพลังงานและกฎเกณฑ์ในปริภูมิโดยรอบก็ดูเหมือนจะเข้ากันได้อย่างกลมกลืนยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ
ไม่อาจรู้ได้ว่าเวลาผ่านไปนานเพียงใด เย่อวิ๋นเฟยยืดพู่กันออกใช้คัมภีร์ลับอักขระ ทันใดนั้นพลังงานและกฎเกณฑ์จำนวนมากในปริภูมิโดยรอบก็เริ่มกลิ้งก้องไม่หยุด แล้วดั่งลำธารไหลบ่ามารวมเข้าหาพู่กันในมือของเย่อวิ๋นเฟยไม่ขาดสาย
แม้พลังงานและกฎเกณฑ์ที่ไหลบ่าเข้ามาเหล่านี้จะมีจำนวนไม่มากนัก แต่ก็ต่อเนื่องไม่ขาด ไม่ช้าเย่อวิ๋นเฟยก็รู้สึกได้ว่าพู่กันในมือของเขาในที่สุดก็หลอมรวมพลังงานและกฎเกณฑ์ได้บางส่วน