"นั่นแปลว่าสิ่งที่พวกเราเห็นไม่ใช่ความจริง แต่เป็นภาพลวงตา"
ผู้อาวุโสฮุ่นเอ่ยขึ้น
"แต่ข้าสัมผัสชายชราผู้นั้นไม่ได้ ก็ไม่อาจรู้สึกถึงสุนัขสีเหลืองตัวนั้นได้
ข้ารู้สึกว่าทั้งสองดูเหมือนสิ่งมีชีวิตธรรมดาที่ไม่เคยบำเพ็ญเพียรมาก่อนเลย"
หนอนไหมมังกรเขาทองกล่าว
"นายท่าน ท่านลองดูแปลงปลูกผักนั้นสิ ข้างในปลูกล้วนแต่สมุนไพรเทวะ แถมยังล้วนเป็นสมุนไพรระดับเทพที่สูงมาก อาจถึงขั้นมหาเทพก็เป็นได้"
หูเมี่ยวเอื้อมมือชี้แปลงปลูกผักริมทะเลสาบแล้วตะโกนอย่างตกใจ
"ไม่ผิด สมุนไพรพวกนั้นส่วนใหญ่เป็นสมุนไพรระดับมหาเทพ"
เย่อวิ๋นเฟยได้ยินคำของหูเมี่ยวก็มองไปทันที แล้วร้องออกมาด้วยความปีติ
"สมุนไพรระดับมหาเทพมากมายขนาดนี้ และข้ารู้สึกได้ว่ามีจำนวนไม่น้อยที่เป็นสมุนไพรระดับจอมมหาเทพ เพียงสมุนไพรในแปลงผักนี้แห่งเดียวก็ล้ำค่าเหลือคณานับแล้ว"
หนอนไหมมังกรเขาทองจ้องมองสมุนไพรในแปลงผักจนเกือบจะหลั่งน้ำลาย
"ยังรอช้าทำไม?
พวกเรารีบไปเก็บเดี๋ยวนี้เลย!"
หนอนไหมมังกรเขาทองบอกเย่อวิ๋นเฟย
"รอดูกันก่อน พวกเราไม่อาจสำรวจสถานการณ์ของท่านผู้อาวุโสนั้นได้เลย หากบุกไปเก็บสมุนไพรวิญญาณของท่านโดยตรง ถ้าบังอาจทำให้ท่านโกรธเกรี้ยวขึ้นมา ผลที่ตามมาย่อมไม่อาจคาดเดาได้"
เย่อวิ๋นเฟยหลุบสายตามองชายชราที่ยืนหน้ากระท่อมฟางให้อาหารสุนัข แล้วเอ่ยเบา ๆ
"ใช่ ก่อนที่พวกเราจะรู้เชิงลึกเชิงจริง อย่าลงมือโดยพร่ำเพรื่อ ด้วยระดับพลังวิญญาณของพวกเราตอนนี้ก็สัมผัสตัวท่านไม่ได้ นั่นแสดงว่าท่านต้องเป็นผู้แข็งแกร่งที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งแน่นอน
ตอนนี้ถ้าพวกเราเก็บสมุนไพรวิญญาณของท่านต่อหน้า อาจทำให้ท่านขุ่นเคืองได้" ผู้อาวุโสฮุ่นพยักหน้าแล้วเอ่ยขึ้นเช่นกัน
"แต่สมุนไพรวิญญาณล้ำค่ามากมายขนาดนี้วางตรงหน้าพวกเรา หรือพวกเราจะมองมันหลุดไปต่อหน้าต่อตาอย่างนั้นหรือ?"
หนอนไหมมังกรเขาทองแม้รู้ว่าเย่อวิ๋นเฟยกับผู้อาวุโสฮุ่นพูดสมเหตุสมผล แต่มองสมุนไพรล้ำค่าในแปลงผักไกล ๆ นั้นก็ยังไม่ยอมใจ
"เอาเถอะ พวกเราไปดูที่อื่นก่อนเถอะ"
เย่อวิ๋นเฟยครุ่นคิดสักครู่ สุดท้ายก็ไม่เดินไปเก็บสมุนไพรวิญญาณเหล่านั้น แต่อ้อมเส้นทางออกไปทางอื่นแทน