“ครั้งนี้พลังของข้าพุ่งสูงขึ้นจริง ๆ ถึงกับเกินคาด”
ผู้อาวุโสฮุ่นเอ่ยด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ความแข็งแกร่งที่ปรากฏออกมาในตอนนี้ทำให้เขารู้สึกพึงพอใจไม่น้อย
ต่อจากนั้นเย่อวิ๋นเฟยก็ซ้ำด้วยหมัดอีกไม่กี่ที จนร่างกายของเทพเปิดฟ้านั้นแตกกระจายกลายเป็นหมอกเลือดโดยสิ้นเชิง
“อา……
ช่างเป็นสายเลือดที่ชั่วร้าย!
ใครกัน! ไหนบอกมาว่าใครคือผู้ลอบโจมตีข้า!”
วิญญาณของเทพเปิดฟ้าผุดขึ้นจากหมอกเลือดที่ม้วนไหล ส่งเสียงกรีดร้องอันเจ็บปวดออกมา
วินาทีถัดมา วิชาวิญญาณและวิชาพลังจิตนานัปการที่เย่อวิ๋นเฟยแผดเผามาถึงพร้อมเสียงคำราม กระหน่ำซ้ำเติมลงบนวิญญาณของเขาไม่หยุดไม่หย่อน
“เจ้าจงจำข้าไว้ให้ดี ข้าจะต้องแก้แค้นให้ได้!”
เทพเปิดฟ้ารู้ดีว่าหากฝืนอยู่ต่อไป ชีวิตตนอาจจบสิ้นลง ณ ที่แห่งนี้ ความตื่นตระหนกและโกรธแค้นจึงทำให้เขาตัดสินใจหนี
แต่ผู้อาวุโสฮุ่นควบคุมปริภูมิโดยรอบเอาไว้แล้ว ย่อมไม่มีทางเปิดช่องให้เขารอดหนีไปได้ง่าย ๆ
วิชาวิญญาณและวิชาพลังจิตของเย่อวิ๋นเฟยตกลงบนวิญญาณของเทพเปิดฟ้าไม่ขาดสาย จากนั้นดาวพลังวิญญาณหกสิบดวงก็ปรากฏขึ้นพร้อมกัน ล้อมวิญญาณของเทพเปิดฟ้าไว้จนมุม แล้วเริ่มกลืนกิน
วิญญาณของเทพเปิดฟ้าหนึ่งดวงนับว่ามีคุณภาพงดงามไม่ใช่น้อย พลังวิญญาณที่สะสมเอาไว้ก็น่าสะพรึงกลัวยิ่ง
แม้ระดับพลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยจะเหนือกว่าเทพเปิดฟ้าผู้นี้อยู่แล้ว แต่ก็ต้องใช้เวลาอันยาวนานกว่าจะกลืนกินวิญญาณของเขาได้หมดสิ้น