"ให้ข้าจัดการเถิด"
เมื่อเห็นเสือนั้นได้รับบาดเจ็บ หวงซางจึงส่งเสียงสื่อจิตบอกเย่อวิ๋นเฟยทันที
วินาทีต่อมา เย่อวิ๋นเฟยก็เห็นหมอกผีจำนวนมหาศาลเริ่มก่อตัวขึ้นในปฐพีเบื้องหน้า
หมอกผีเหล่านั้นก่อตัวขึ้นจากพลังงานพลังปีศาจที่บริสุทธิ์ยิ่ง แฝงมาด้วยผีดุร้ายและวิญญาณอาฆาตนับไม่ถ้วน จากนั้นพลังปีศาจมโหฬารก็ซู่ซ่าพวนพัด ท่วมท้นไปยังสรรพชีวิตที่ล้อมโจมตีเสือนั้น
พลังปีศาจในปฐพีแห่งนี้ทรงพลังน่าสะพรึงกลัวยิ่ง อานุภาพการกดขี่ข่มเหงแกร่งกล้า ไม่ช้าสรรพชีวิตที่ล้อมโจมตีเสือก็รู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล
อา……
สรรพชีวิตที่อ่อนแอบ้างเริ่มถูกพลังปีศาจรุกราน เกิดภาพลวงตานานาประการ
ทั้งพลังปีศาจและพลังแห่งมายาต่างสามารถทำให้สรรพชีวิตเห็นภาพลวงตาอันน่าสะพรึงกลัวได้ทั้งสิ้น
"พวกท่านจงระวังตัว พลังปีศาจที่นี่ดูเหมือนจะเริ่มผิดปกติไปจากเดิม คงเป็นเพราะเหล่าวิญญาณร้ายนั่นแหละกำลังกุเหตุ"
ผู้เฒ่าปากแหลมยาวคนหนึ่งเอ่ยเสียงดัง
ลักษณะทางพันธุ์ของผู้เฒ่านั้นชัดเจนยิ่ง มองแวบเดียวก็รู้ได้ว่าเป็นพวกเผ่านกเก้าหัว
"พลังปีศาจอันไรนักหนา?
ข้าฟันเพียงหนึ่งทีก็ราบเป็นหน้ากลอง!"
ชายผู้หนึ่งที่มีดาบยาวลอยค้างเหนือศีรษะเยาะเย้ยกล่าว
จากนั้นเขายื่นมือคว้าด้ามดาบ ฟันออกไปเบื้องหน้า
ฮื้อนลึ้นลึ้น……
รัศมีดาบอันแจ่มใสนับพันนับหมื่นสาดแผ่ออก พริบพรายตัดทำลายหมอกผีก้อนหนึ่งที่พุ่งเข้าหาเขาในพริบตา
แต่วินาทีถัดมา หมอกผีจำนวนยิ่งกว่าเดิมกลับกลิ้งกลายพุ่งเข้าปะทะเขา ทั้งที่ในหมอกผีนั้นยังมีผีดุร้ายและวิญญาณอาฆาตนับไม่ถ้วนร้องกรีดร้องด้วยเสียงแหลมคม ยื่นกรงเล็บผีแหลมคมจากทุกทิศทุกทางพุ่งเข้าคว้าเขา
"ผู้อาวุโสหวง ท่านทำได้จริง ๆ ควบคุมพลังปีศาจเหล่านี้ได้อย่างสบายมือ
แถมวิญญาณร้ายเหล่านั้นยังถูกท่านควบคุมไว้ได้ในเวลาเพียงเสี้ยวเวลาอีกด้วย"
เย่อวิ๋นเฟยมองเห็นสรรพชีวิตที่ล้อมโจมตีเสือกำลังถูกพลังปีศาจและเหล่าวิญญาณโจมตี จึงตื่นตรึงใจและยินดีปนกันไป
"ทั้งพลังปีศาจและเหล่าวิญญาณล้วนเกรงกลัวข้าเป็นที่สุด เพียงข้าแผ่อายัติออกมาขับไล่ ก็สามารถขับพวกมันไปยังจุดที่ต้องการได้ กระทั่งบังคับให้พวกมันโจมตีสรรพชีวิตอื่นได้ด้วย"
หวงซางยิ้มกล่าว