เพียงชั่วไม่กี่ลมหายใจ พลังวิญญาณทั้งหมดที่อสูรกลืนวิญญาณตนนี้มีอยู่ในร่างก็ถูกดูดกลืนจนหมดสิ้น ร่างลวงตาของมันพลันสลายหายไปไม่เหลือซาก!
"ช่างเป็นพลังวิญญาณที่บริสุทธิ์ยิ่งนัก แถมยังแฝงกฎแห่งวิถีวิญญาณอยู่ด้วย!"
เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างยิ่งหลังจากดูดกลืนพลังวิญญาณของอสูรกลืนวิญญาณตนนี้จนหมด
พลังวิญญาณในร่างของอสูรกลืนวิญญาณเทียบได้กับพลังวิญญาณเข้มข้นที่ผ่านการกลั่นกรองและบีบอัดมาอย่างพิถีพิถัน สำหรับเย่อวิ๋นเฟยแล้ว นับเป็นของบำรุงชั้นยอด!
จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็จับอสูรกลืนวิญญาณทีละตัวมาดูดกลืนพลังวิญญาณของพวกมันอย่างต่อเนื่อง
ในเวลาเดียวกัน เย่อวิ๋นเฟยก็พบว่าพลังวิญญาณของตนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว!
ครู่ต่อมา เย่อวิ๋นเฟยดูดกลืนอสูรกลืนวิญญาณไปแล้วห้าหกร้อยตัว!
ฟิ้ว ฟิ้ว...
อสูรกลืนวิญญาณที่เหลือหันหลังกลับและหนีเข้าไปในป่าหยินมู่
"หนีไม่พ้นหรอก!"
เย่อวิ๋นเฟยตะโกนก้องแล้วไล่ตามไป
อสูรกลืนวิญญาณพวกนั้นล้วนบาดเจ็บสาหัส ต่อหน้าเย่อวิ๋นเฟยแล้วจะหนีพ้นได้อย่างไร
ถูกเย่อวิ๋นเฟยไล่ตามไปและดูดกลืนจนหมดทีละตัว
ไม่นาน เย่อวิ๋นเฟยก็ไล่ตามเข้าไปในป่าหยินมู่
ภายในป่าปกคลุมด้วยหมอกดำมืดทึบ ดั่งเข้าสู่แดนมาร
"หูเมี่ยว, ผู้อาวุโสหวง, พวกเจ้าออกมาเก็บต้นหินมู่พวกนี้"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
ฟิ้ว! ฟิ้ว!
หูเมี่ยวและหวงซางปรากฏตัวพร้อมกัน จากนั้นเริ่มเก็บเกี่ยวต้นหินมู่
อสูรกลืนวิญญาณที่เหลือ ต่างหลบหนีอย่างเอาเป็นเอาตายในป่า ไม่เป็นภัยคุกคามใด ๆ แก่หูเมี่ยวและหวงซางอีกต่อไป