"หนู่เจ้า ไม่คิดว่าเจ้าจะมีนักบำเพ็ญปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ติดตามอยู่
แต่นั่นก็ทำอะไรไม่ได้ ธงวิญญาณบรรพชนเป็นแก่นแห่งสำนักหลิงเซียวของพวกเรา มิใช่สิ่งที่เจ้าจะต้านทานได้"
จอมเวทใหญ่นั้นกำธงสงครามที่แตกหักบุบสลายไว้ด้วยสองมือ ทะยานขึ้นกลางอากาศ แล้วฟันลงมายังเย่อวิ๋นเฟยอย่างดุดัน
เสียงบึ้มดังกึกก้อง ปริภูมิอันซึ่งสำนักหลิงเซียวยืนอยู่ก็แตกร้าวพังทลายในทันที กลายเป็นเศษชิ้นส่วนแห่งความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุด
เย่อวิ๋นเฟยอยู่ท่ามกลางสายฟ้านั้น สัมผัสได้ถึงพลังแห่งสงครามอันไร้ขอบเขตที่กดทับลงมายังร่างกายของเขา
เย่อวิ๋นเฟยส่งเสียงคำรามลั่น พลังกายหลั่งไหลออกมาราวน้ำพุทะลวง สองหมัดกระแทกออกไปพร้อมกัน
มือซ้ายหมัดทะลวงภพ มือขวาหมัดเทพแห่งมหาวิถี หมัดทั้งสองขยายใหญ่ในพริบตา ดังเสียงโครมลั่น ปะทะเข้ากับธงสงครามนั้น
วินาทีถัดมา ธงสงครามนั้นถูกสั่นสะเทือนจนกระเด็นปลิวหนีกลับไปโดยตรง
"เป็นไปได้อย่างไร!"
ในขณะนั้นเอง ทั้งจอมเวทใหญ่และประมุขสำนักหลิงเซียวต่างตาค้างปากค้าง ไม่อาจเชื่อได้ว่าธงวิญญาณบรรพชนอันเลื่องชื่อของสำนักหลิงเซียวพวกเขา กลับถูกเย่อวิ๋นเฟยใช้สองหมัดตีจนล่าถอยได้
ความจริงแล้วพวกเขาไม่รู้เลยว่าผู้สั่นสะเทือนธงจิ๋วบรรพชนจนล่าถอยไปนั้นแท้จริงคือเส้นธูปสูงที่ลอยอยู่เหนือศีรษะของเย่อวิ๋นเฟย
เส้นธูปสูงนี้คือธูปฝันที่ชายชราร่างครามแห่งทะเลหวงกู่มอบให้แก่เย่อวิ๋นเฟย
ชายชรานั้นมาจากองค์กรใหญ่ที่มีชื่อเสียงโด่งดังแห่งยุคโบราณ นามว่าสำนักวิถีฝัน ท่านได้มอบธูปฝันสองเส้นให้แก่เย่อวิ๋นเฟยในครานั้น และหนึ่งในฤทธิ์ของธูปฝันคือสามารถใช้เป็นอาวุธในการต่อสู้ เพื่อสกัดกั้นของวิเศษชั้นสูงได้ เพราะธูปฝันนั้นเองก็เป็นของวิเศษชั้นเลิศอย่างยิ่ง
เย่อวิ๋นเฟยได้หลอมรวมธูปฝันทั้งสองเส้นไว้ตั้งแต่ยังอยู่ในทะเลหวงกู่ และนี่ก็คือของวิเศษชั้นสูงที่สุดที่เขาเคยหลอมรวมมาจนถึงทุกวันนี้
เย่อวิ๋นเฟยมั่นใจว่าธูปฝันอย่างน้อยก็จัดอยู่ในระดับมหาเทพ
ช่วงเวลาก่อนหน้าเย่อวิ๋นเฟยเคยพยายามหลอมรวมของวิเศษระดับมหาเทพอื่น ๆ แต่ก็ไม่เคยสำเร็จ มีเพียงธูปฝันสองเส้นนี้เท่านั้นที่หลอมรวมได้สำเร็จ