เทพยุทธ์เก้าสุริยา

ตอนที่ 3791 ไม่มีคำว่าถ้า

10 นาที· 2.2K คำ

ไม่ช้า เย่อวิ๋นเฟยก็ปิดผนึกสภาพจิตและร่างกายของผู้อาวุโสฟางคนนั้นแยกออกจากกันเสียจบ

"ไม่! มันใช่ความจริงไม่ได้ ต้องเป็นมายาเท่านั้น!"

ขณะนั้นเอง ประมุขสำนักหลิงเซียวพร้อมผู้อาวุโสแกนกลางอีกหลายคน รวมถึงจอมเวทใหญ่คนนั้นด้วย ต่างรู้ตัวว่าสถานการณ์ไม่ธรรมดา ต่างพยายามดิ้นรนอย่างสุดชีวิต ปฏิเสธทุกสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้า

"พวกเจ้าสำนักหลิงเซียวอาศัยอำนาจกดขี่ รังแกและทำร้ายกองทัพพันธมิตรของเรา วันนี้ข้าไม่เพียงจะลงโทษทุกคนที่เคยลงมือกับกองทัพพันธมิตรของเรา ยังจะทวงคืนดอกเบี้ยอีกด้วย"

เย่อวิ๋นเฟยกล่าวอย่างเย็นชา

ต่อมา เย่อวิ๋นเฟยยังคงลงมือสังหารชั้นผู้นำระดับสูงของสำนักหลิงเซียวและพวกทหารธรรมดาอีกจำนวนหนึ่ง

ขณะนี้เพราะฤทธิ์แห่งธูปฝัน ทุกคนรวมทั้งประมุขสำนักหลิงเซียวและจอมเวทใหญ่คนนั้น ล้วนจมดิ่งสู่นิทรามายา

แม้ประมุขสำนักหลิงเซียวและจอมเวทใหญ่จะรู้ตัวนานแล้วว่าสถานการณ์ไม่ธรรมดา สงสัยว่าทุกอย่างตรงหน้าอาจเป็นเท็จ แต่ในเวลาอันสั้นพวกเขาไม่อาจหลุดพ้นแดนฝันกลับสู่ความเป็นจริงได้ จึงหยุดยั้งเย่อวิ๋นเฟยที่สังหารชั้นผู้นำระดับสูงและพวกทหารของสำนักหลิงเซียวไม่ได้เลย

"วิชาของเจ้าหนุ่มนี่น่าขนลุกจริง ๆ!"

ภายนอกโลกนี้ จักรพรรดินรกและพ่อมดชราจ้องมองเย่อวิ๋นเฟยที่สังหารชั้นผู้นำระดับสูงของสำนักหลิงเซียวไม่หยุด ต่างตกใจในใจ

"มายาช่างน่าสะพรึงเหลือเกิน!

ดูท่าจิ้งจอกสวรรค์ยุคปฐมกาลนั้นจะเก่งกว่าที่พวกเราคิด ต่อไปหากเกิดปะทะกับเจ้าหนุ่มนี่ ต้องหาทางจัดการจิ้งจอกสวรรค์ยุคปฐมกาลตัวนั้นให้ได้"

พ่อมดชรากล่าว

"เฒ่าชรา ถึงคิวเจ้าแล้ว"

เย่อวิ๋นเฟยเดินมายืนตรงหน้าจอมเวทใหญ่แห่งสำนักหลิงเซียว

ขณะนี้หวงซางกำลังนำกองทัพวิญญาณล้อมสังหารจอมเวทใหญ่อยู่ จอมเวทใหญ่จมอยู่ในแดนฝัน ไม่อาจแผดเผยพลังแท้จริงได้ เมื่อเผชิญการโจมตีของเย่อวิ๋นเฟย ใบหน้าจึงแสดงความสยองขวัญออกมา

ในนิทรามายาของเขา เย่อวิ๋นเฟยกำลังร่วมมือกับบรรพชนของสำนักหลิงเซียวจำนวนหนึ่งโจมตีเขาพร้อมกัน

"ท่านบรรพชนทั้งหลาย เหตุใดจึงช่วยเจ้าหนุ่มนี่? ข้าทำผิดจริงหรือ?"

จอมเวทใหญ่ถอยหลังไปพร้อมกับตะโกนอย่างไม่ยอมแพ้

"จอมเวทใหญ่ ที่นี่อาจเป็นมายา"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป