"ลงมือพร้อมกัน!"
จ้าวมารตนหนึ่งตวาดก้อง
ปัง!
เขาปล่อยเจดีย์มารเจ็ดชั้นออกมา ขยายใหญ่ขึ้นไม่หยุด พุ่งเข้าปราบปรามเย่อวิ๋นเฟย
เปรี้ยง เปรี้ยง...
จ้าวมารคนอื่น ๆ ก็ออกโรงพร้อมกัน ปลดปล่อยของวิเศษสายมารออกมาทีละชิ้น ทุบพลังโจมตีอันบ้าคลั่งออกไป ราวกับสายฝนที่หนาแน่น พุ่งเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟย
เมื่อจ้าวมารสิบแปดตนลงมือพร้อมเพรียงกัน ฟ้าดินผืนนี้ก็กลายเป็นทะเลพลังงานไปทั้งสิ้น พื้นที่ปริแตกไม่หยุด กลายเป็นพายุอันน่าหวาดกลัว กฎธรรมชาตินับไม่ถ้วนปรากฏกายขึ้นมา แล้วก็ขาดสะบั้น ปลิวว่อนไปทั่ว
นอกจากจ้าวมารสิบแปดตนแล้ว เหล่ายอดฝีมือเผ่ามารด้านหลังก็พากันปลดปล่อยของวิเศษสายมารจำนวนมากมาย พุ่งเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟยราวกับพายุฝน
ตูม ตูม ตูม...
เย่ขยับจิตเพียงนิด ของวิเศษหลายพันชิ้นก็พวยพุ่งออกจากกายพร้อมกัน ถูกกระตุ้นใช้งานทั้งหมด ไหลบ่าไปข้างหน้าอย่างเกรียงไกร
เมื่อระดับพลังแข็งแกร่งขึ้น จำนวนของวิเศษที่เย่อวิ๋นเฟยใช้เคล็ดวิชาควบคุมอาวุธบัญชาได้ก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก บัดนี้สามารถควบคุมได้พร้อมกันสองสามพันชิ้นแล้ว!
เย่อวิ๋นเฟยก้าวเดินไปข้างหน้าทีละก้าว กำหมัดทั้งสองออกพร้อมกัน หมัดซ้ายใช้พลังกาย ปลดปล่อยหมัดสังหารเทพมารจริง หมัดขวาทุบหมัดฝังเก้าหลุมยืมสวรรค์ออกไป
เพียงไม่กี่หมัดก็ทุบของวิเศษสายมารแตกเป็นเสี่ยง ๆ สิบกว่าชิ้น และทำลายพลังโจมตีแห่งมารหายไปนับสิบสาย
ไม่ว่าจะเป็นของวิเศษสายมารหรือพลังโจมตีแห่งมาร ต่างก็ราวกับเศษธุลีต่อหน้าหมัดของเย่อวิ๋นเฟย ไร้ซึ่งความสามารถแม้แต่น้อย!
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีของวิเศษหลายพันชิ้นที่ถูกกระตุ้นแล้ว ล้อมรอบกายหมุนวนอยู่ตลอด คอยสกัดกั้นการโจมตีราวพายุฝนเหล่านั้น
ปัง!
ทันใดนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็ถีบเท้าทั้งสอง พลังกายพลุ่งพล่าน ทะยานวาบผ่านฟ้าดิน ปรากฏกายอยู่ตรงหน้าจ้าวมารตนหนึ่ง
"ไม่ดี!"
จ้าวมารตนนั้นเห็นเย่อวิวพุ่งตรงมาหาเขาโดยไม่ทันตั้งตัว รู้ทันทีว่าไม่ดี รีบถอยหนี