เทพยุทธ์เก้าสุริยา

ตอนที่ 1861 พวกเรามาจากสมรภูมิโบราณแห่งนั้น

7 นาที· 1.5K คำ

เมื่อยอดฝีมือขั้นพิศวงดาวทั้งหกคนระเบิดพลังออกมา พื้นที่ใจกลางแดนเป็นตายก็เริ่มสั่นไหวไปทั้งผืน ป่าทึบผืนใหญ่พลันระเบิดเป็นเถ้าถ่านในชั่วพริบตา ยอดเขาสูงตระหง่านและศิลามหึมาทั้งหลาย รวมถึงทะเลสาบที่ประดับอยู่ตามเทือกเขาล้วนสลายหายไปในพริบตาเดียว

นกและสัตว์ป่ามากมายนับไม่ถ้วนวิ่งหนีตายอย่างสุดชีวิต มุ่งหน้าทะลวงออกไปยังเขตรอบนอกของแดนเป็นตาย

"พอแล้ว ไม่จำเป็นต้องไล่ต้อนถึงเพียงนี้"

จังหวะนั้นเอง เสียงเย็นชาหนึ่งดังขึ้น

แล้วสิ่งมีชีวิตกายคนหัวสุนัขก็ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศเบื้องไกล ทอดสายตาเยือกเย็นจ้องไปที่เย่อวิ๋นเฟย

"ก็เป็นเขา!"

"เขาคือจ้าวแห่งความตายในตำนานที่อยู่ลึกสุดของแดนเป็นตาย รูปลักษณ์ของเขาตรงกับตำนานทุกประการ!"

ทันทีที่เห็นสิ่งมีชีวิตนั้น จ้าววังอายุวัฒน์ก็ตกใจยิ่งนัก รีบเอ่ยกับเย่อวิ๋นเฟยทันที

"ที่แท้เขาก็คือจ้าวแห่งความตาย"

"พลังงานที่เขาบำเพ็ญคือพลังความตาย ดูเหมือนจะอยู่ในเผ่าพันธุ์ใดเผ่าพันธุ์หนึ่งในแดนยมโลก"

เย่อวิ๋นเฟยสำรวจสิ่งมีชีวิตกายคนหัวสุนัขนั้น

"ถูกต้อง นายท่าน เขาคือชนเผ่าหัวสุนัขเทพในแดนยมโลก"

"พลังของเผ่าพันธุ์นี้น่ากลัวยิ่งนัก แต่น่าเสียดายที่จำนวนของพวกเขานั้นเบาบางมาก ต่อให้ในแดนยมโลกเองก็ยากจะพบเจอ ไม่คิดเลยว่าในโลกใบนี้จะมีเทพหัวสุนัขอยู่หนึ่งตน"

ขณะนั้น นักบุญโอรสแห่งลิงยินสวรรค์พลันเอ่ยปากกับเย่อวิ๋นเฟย

"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้"

เย่อวิ๋นเฟยผงกศีรษะ

อันที่จริง เย่อวิ๋นเฟยเข้าใจโลกลึกลับอย่างแดนยมโลกไม่มากนัก ดังนั้นสิ่งมีชีวิตพิเศษบางอย่างในแดนยมโลก ต่อให้เป็นเย่อวิ๋นเฟยเองก็ไม่อาจจำแนกออก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป