ครืน ๆ ๆ……
ตาข่ายมหาวิถีสองผืนระเบิดพลังแห่งมหาวิถีอันทรงพลังออกมาพร้อมกัน แล้วการระเบิดครั้งยิ่งใหญ่อันน่าสะพรึงก็ปะทุขึ้น ทำให้อวกาศ ณ จุดนั้นแตกร้าวพังทลายไม่หยุดหย่อน เศษช่วงเวลาและอวกาศนับไร้ขอบเขตพรวดพราดวนเวียนอย่างคลั่งไคล้ ซัดสะเทือนพื้นที่โดยรอบจนแล่นขึ้นลงอย่างรุนแรง ดุจมหาสมุทรที่คลื่นยักษ์ซัดสูงเทียมฟ้า
ภายใต้แรงปะทะของพลังมหาวิถีอันน่าสยองเช่นนี้ กายงามของลวี่ตานตานถูกกระชากปัดปลิวออกไปในทันที พ่นเลือดไม่หยุด
ใบหน้าของเย่อวิ๋นเฟยเคร่งเครียดลง ทิ้งมือเพียงหนึ่งครั้งก็มีขวดยาเทพดันหนึ่งใบปรากฏส่งตรงหน้าลวี่ตานตาน แล้วก้าวเท้าออกไป ยืนขวางกลางระหว่างลวี่ตานตานกับองค์มหาเทพทั้งสาม
"เจ้าเด็กน้อยบัดซบ!"
องค์มหาเทพทั้งสามเห็นเย่อวิ๋นเฟยยังคงตามกวดขัดพวกเขาราวเงาที่ไม่จากหน ต่างโกรธกริ้วถึงขีดสุด คนหนึ่งในนั้นกำมหาตราสีดำขนาดใหญ่ในมือ ปลดปล่อยอักขระลึกลับสีดำนับมหาศาลกดข่มลงมายังเย่อวิ๋นเฟย
เย่อวิ๋นเฟยชกออกไปทันที พลังทำลายที่ถูกสร้างขึ้นจากหมัดเทพมหาวินาศปะทะเข้ากับมหาตรานั้น
ปู๊ด! หมัดของเย่อวิ๋นเฟยถูกมหาตรากระแทกเข้าเต็ม ๆ เกิดบาดแผลขึ้น เลือดพุ่งกระเซ็น
องค์มหาเทพอีกสององค์ก็รุมโจมตีเย่อวิ๋นเฟยทันที ทั้งสามปล่อยหมัดเกือบพร้อมเพรียงกัน โจมตีเย่อวิ๋นเฟยจนปลิวกระเด็นอีกครั้ง พุ่งชนลงบนลาดเขาไกลโพ้น ทะลุผ่านลาดเขาสีดำนั้นจนกลายเป็นหลุมดินขนาดยักษ์ในทันที
จากนั้นองค์มหาเทพทั้งสามก็เร่งความเร็วออกไล่ตามลวี่ตานตาน เพราะเห็นว่าลวี่ตานตานกำลังจะเข้าไปในพระราชวังนั้นเสียแล้ว
แต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะไล่ทันลวี่ตานตาน ยอดเขาสีดำใต้เท้าของพวกเขาก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ตามด้วยมังกรธรณีสีดำนับสิบตนพุ่งทะลุพื้นดินขึ้นมาพร้อมกัน คำรามกึกก้องพุ่งเข้าสังหารองค์มหาเทพทั้งสาม
เมื่อครู่ที่เย่อวิ๋นเฟยเข้ามาภายในยอดเขานี้ เขาก็ค้นพบทันทีว่าใต้พื้นดินของยอดเขานี้มีมังกรธรณีสีดำจำนวนมากซุ่มซ่อนอยู่