หมัดสีแดงนี้บรรจุพลังอันดุเดือดมหาศาล ตราหมัดที่น่าสะพรึงราวกับเขาสวรรค์สีแดงขย้ำเข้าไปข้างหน้า ก่อนจะระเบิดออกตรงหน้า บีบให้เจ้าวังสวรรค์เทพถอยร่นออกไปไกลโข
แม้เจ้าวังสวรรค์เทพจะจัดเป็นยอดฝีมือขั้นจักรพรรดิสวรรค์ แต่เขาก็เพิ่งทะลวงผ่านขึ้นมาได้ไม่นานนัก ประสบการณ์ในระดับนี้ยังไม่มากพอ จึงไม่กล้าบุ่มบ่ามปะทะกับจักรพรรดิสวรรค์อีกตนโดยตรง
“ราชาจูเชวี่ยมาถึงแล้ว!”
ผู้อาวุโสฮุ่นร้องบอก
วินาทีถัดมา ชายชราผู้หนึ่งที่เปลวเพลิงสีแดงฉานห่อหุ้มทั่วร่างก็ปรากฏกายขึ้น ใช่แล้ว นั่นคือราชาจูเชวี่ย!
“เจ้าบังอาจทำร้ายศิษย์รุ่นหลังของข้า องอาจเกินไปแล้ว!”
ราชาจูเชวี่ยกวาดสายตามองเย่อวิ๋นเฟย เห็นบาดแผลของเขาก็อดโมโหไม่ได้
ยามนี้บาดแผลของเย่อวิ๋นเฟยดูสาหัสยิ่ง พื้นกายไปเกือบครึ่งระเบิดแหลกสลาย กลายเป็นเศษเนื้อกระดูกปลิวว่อนกระจายออกไป
แม้แต่ร่างวิญญาณก็ยังแตกสลายไปส่วนหนึ่ง
เมื่อครู่เจ้าวังสวรรค์เทพซุ่มซ่อนอยู่ใกล้ ๆ ตลอด รอจังหวะอยู่เสมอ สุดท้ายก็ฉวยโอกาสจู่โจมขึ้นมาฉับพลัน จนเย่อวิ๋นเฟยตั้งตัวไม่ทัน หลบหนีไม่พ้น
ดังนั้น เย่อวิ๋นเฟยจึงแทบจะโดนพลังของเจ้าวังสวรรค์เทพโจมตีเต็ม ๆ เข้าให้
“นี่คือยาวิเศษรักษาบาดแผลสูตรลับของเผ่าเรา รีบกินเข้าไปเดี๋ยวนี้เถิด!”
ราชาจูเชวี่ยหยิบยาเม็ดสีแดงเข้มเม็ดหนึ่งออกมา ส่งไปตรงหน้าเย่อวิ๋นเฟย
“ขอบคุณราชาจูเชวี่ย”
เย่อวิ๋นเฟยผงกศีรษะ อ้าปากสูบยาเม็ดนั้นเข้าปาก
แล้วก็ร่ายร่างไม้ชิงตี้ขึ้นมา
พรึ่บ พรึ่บ...
เมื่อวิชาหมุนเวียน เศษเนื้อกระดูกที่กระเด็นกระจายเพราะการระเบิดเมื่อครู่ก็ลอยกลับมาหมด รวมตัวเข้าสู่กายของเย่อวิ๋นเฟย หลอมร่างขึ้นมาใหม่