ในขณะนี้ ณ โลกแกนหนึ่งภายในสำนักใหญ่แห่งสำนักเทียนเหมิน ร่างเจ็ดผู้แผ่พลังงานกึกก้องปรากฏขึ้น ยิ่งใหญ่เป็นเจ็ดเทพผู้ปกครองแห่งสำนักเทียนเหมิน
"เป็นฝ่ายมืด! และถึงกับเป็นราชินีแห่งความมืด ผู้เป็นนายของฝ่ายมืด นำกองทัพมาปราบสำนักเทียนเหมินของพวกเราด้วยตนเอง!"
เทพผู้ปกครองหนึ่งมองไปยังกองทัพฝ่ายมืดที่กำลังบุกทะยานเข้ามาภายนอกสำนักใหญ่ กล่าวด้วยน้ำเสียงเดือดดาล
"หญิงต่ำต้อยนั่นช่างรังแกคนเกินไปนัก ถึงกับนำทัพใหญ่บุกตรงเข้าสำนักใหญ่ของพวกเรา"
ผู้นำคือชราผู้หนวดและผมขาวโพลน ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ กัดฟันกล่าว
"ไป! เราออกไปเผชิญหน้ากับมันเสียเลย!"
ชรานั้นโบกมือ กำลังจะนำเทพผู้ปกครองทั้งหลายแห่งสำนักเทียนเหมินออกไปสังหาร
"บรรพชน กระหม่อมฉันขอทูลเสนอว่าควรปลุกม่านปราการคุ้มสำนักขึ้นก่อน เพื่อขวางกองทัพฝ่ายมืดไม่ให้บุกเข้ามา เราไม่อาจปล่อยให้สำนักใหญ่กลายเป็นสมรภูมิของสงครามนี้ได้ ต้องสกัดกองทัพฝ่ายมืดไว้ภายนอก
ไม่เช่นนั้นไม่ว่าศึกนี้จะชนะหรือแพ้ สำนักใหญ่ของสำนักเทียนเหมินเราก็จะได้รับความเสียหายอย่างร้ายแรง"
เทพผู้ปกครองขั้นต้นอีกหนึ่งข้างกายรีบกล่าวทันที
"สมเหตุสมผลดี ปลุกม่านปราการคุ้มสำนักก่อน แล้วค่อยออกไปต้อนรับข้าศึก"
บรรพชนแห่งสำนักเทียนเหมินพยักหน้า จากนั้นหยิบธงปราการออกมาหลายสิบเล่ม โยนออกไปยังจุดต่าง ๆ
ธงปราการเหล่านั้นขยายใหญ่ขึ้นทันทีที่รับลม ไม่ช้าก็กลายเป็นธงยักษ์แผ่ไสวปลิวไสว ปักลงในมิติต่าง ๆ
พร้อมกันนั้นชราก็ประสานมือเป็นพิมพ์ ตบลงบนจุดที่ธงปราการปักอยู่ไม่หยุด
รื่นร้อง…
ไม่ช้าม่านปราการยักษ์ก็ผุดขึ้นปกคลุมสำนักใหญ่แห่งสำนักเทียนเหมินไว้ทั้งหมด
"ไม่คิดว่าสำนักใหญ่ของสำนักเทียนเหมินจะมีม่านปราการคุ้มสำนักสืบทอดมาแต่ยุคโบราณ และดูท่าระดับอำนาจก็ไม่เลวด้วย"
เย่อวิ๋นเฟยกับลวี่ตานตานกำลังเดินเข้าไปยังสำนักใหญ่ของสำนักเทียนเหมิน ทันใดก็เห็นม่านปราการยักษ์ผุดขึ้นเบื้องหน้า ผู้อาวุโสฮุ่นเอ่ยขึ้น
"ใช่ตาหนุ่มนั่นแหละ! มันฆ่าเทพแห่งสำนักเทียนเหมินของเราไปไม่น้อย ทุกคนรุมมันเลย!"
ขณะนั้นมีเทพแห่งสำนักเทียนเหมินกว่าสิบตนจับตามองเย่อวิ๋นเฟย พร้อมกันบุกเข้ามาจากทุกทิศ