"เจ้าหนู เจ้าต้องเป็นชู้ของนังต่ำช้านั่นราชินีมืดแน่ ๆ ข้าแนะให้เจ้ายอมจำนนอย่างดี ๆ ไม่งั้นวันนี้พวกเจ้าคู่ชั่วนี้จะได้ตายรวดเดียว"
เทพชั้นหลักระดับขั้นต้นของสำนักเทียนเหมินทั้งห้าโผล่มาล้อมรอบเย่อวิ๋นเฟยทันที มีคนหนึ่งเอ่ยด้วยรอยยิ้มเย็น
ในสายตาของพวกมัน เย่อวิ๋นเฟยเป็นเพียงเทพหนึ่งองค์ แม้จะแข็งแกร่งเพียงใดก็ไม่อาจเทียบศัตรูที่เป็นเทพชั้นหลักทั้งห้าได้
"แค่พวกเจ้าพวกน้อยนิดแบบนี้ก็หวังให้ข้ายอมจำนนอย่างดี ๆ หรือ"
เย่อวิ๋นเฟยหลับมือไว้เบื้องหลัง สีหน้าแฝงความดูหมิ่น
ฮื้อม...
คลื่นพลังวิญญาณไร้รูปลำแสงแผ่ออกจากศีรษะของเย่อวิ๋นเฟย แผ่กระจายดุจรอยคลื่นน้ำ ทันทีที่คลุมพื้นที่ซึ่งเทพชั้นหลักระดับขั้นต้นทั้งห้ายืนอยู่
นี่คือวิชาลับของตระกูลผีสันสวะ เป็นอำนาจที่ทำให้ศัตรูจมดิ่งสู่ความสับสนและการหลับใหล
มหาเทพขั้นต้นของสำนักเทียนเหมินทั้งห้าเพิ่งปลุกฝ่าเป่าของตน กำลังเตรียมใช้วิชาลับที่ถนัดล้อมโจมตีเย่อวิ๋นเฟย ทันใดนั้นร่างทั้งห้าก็แข็งค้าง เผชิญความง่วงอันลึกล้ำจนต้านทานไม่ได้ท่วมท้นมาดุจน้ำขึ้น ภาพตรงหน้าเลือนลาง จิตวิญญาณสั่นไหว ราวกับอีกไม่ช้าจะดิ่งสู่การนอนหลับชั่วนิรันดร์
พลังเทพในร่างของพวกมันหมุนเวียนติดขัดฉับพลัน การโจมตีที่เตรียมไว้ถูกขัดจังหวะกลางคัน
วิชาพลังวิญญาณที่เย่อวิ๋นเฟยใช้ลี้ลับเหลือเกิน พวกมันไม่ทันตั้งตัว จิตวิญญาณก็จมสู่สภาวะสับสนง่วงซึม
"ไม่ดี! มันคือวิชาวิญญาณ!"
คนหนึ่งมีพลังวิญญาณแข็งแกร่งกว่า กัดปลายลิ้นแรง ๆ พยายามใช้ความเจ็บปวดรุนแรงปลุกจิตให้ตื่น แววตาเต็มไปด้วยความสยดสยอง
แต่ทันทีที่จิตตื่น สายตาก็เต็มไปด้วยอาวุธฆ่าฟันกว่าสิบชิ้น
"วิชามหาวิญญาณอาวุธ!"
พลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยจำลองอาวุธขึ้นมากว่ายี่สิบชิ้น ทรงรูปต่างกัน ดาบ กระบี่ หอก แม้กระทั่งเข็มบิน มีดสั้น หอกพุ่ง ทุกชิ้นเร็วเกินขีดจำกัดที่พลังวิญญาณจะไล่ตามทัน เงียบสนิทไร้เสียง ทว่าแฝงความคมสองชั้นที่จะเจาะทะลุทั้งจิตวิญญาณและร่างกาย
พุ๊บ ๆ...
เสียงคมด้ามจาบเข้าเนื้อและเสียงจิตวิญญาณถูกฉีกขาดดังขึ้นแทบพร้อมกัน