ฟังคำพูดของเย่อวิ๋นเฟย จี๋เยว่เบิกตากว้างมองเย่อวิ๋นเฟยด้วยความตะลึง
นางคิดขึ้นได้ว่า ตอนที่เย่อวิ๋นเฟยเพิ่งเข้าสำนักจื่อเวย นางไม่เคยเห็นศิษย์พี่ใหญ่อย่างเขาในสายตาเลยแม้แต่น้อย กลับคัดค้านหลายครั้ง
ถึงขนาดที่เพื่อให้เย่อวิ๋นเฟยได้เห็นอัจฉริยะรุ่นเยาว์ตัวจริงแห่งตะวันออก ยังให้นางไปเข้าร่วมการประชุมหลานไถเล็ก
แต่ช่วงเวลานี้ นางได้เห็นกับตาว่าศิษย์พี่ใหญ่ผู้นี้ทำให้สำนักจื่อเวยเปลี่ยนแปลงไปมากมายเพียงใด ในที่สุดก็ยอมจำนนอย่างสิ้นเชิง
พลังและอุบายอันหลากหลายที่เย่อวิ๋นเฟยแสดงออกมาล้วนเหนือกว่านางอย่างลิบลับ!
ยิ่งไปกว่านั้น นางรู้สึกว่า ต่อให้เป็นเหล่าผู้อาวุโสระดับสูงในสำนักก็ยังเทียบเย่อวิ๋นเฟยไม่ติด!
"ซูเฟย เจ้าอาจจะนำพาสำนักจื่อเวยให้รุ่งเรืองได้จริง ๆ"
จี๋เยว่เอ่ยเสียงเบา
"เอาล่ะ ช่วงนี้เจ้าจงฝึกวิชาสืบทอดต่าง ๆ ของสำนักจื่อเวยให้ดี
อีกไม่นานเจ้าจะพบว่า วิชาสืบทอดของสำนักจื่อเวยเรา เป็นหนึ่งในวิชาสูงสุดแห่งตะวันออก!
ไม่แพ้วิชาสืบทอดของมหาอำนาจใด ๆ เลยสักแห่ง!"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวกับจี๋เยว่
"ใช่แล้ว ช่วงนี้ข้าฝึกวิชาสืบทอดต่าง ๆ ของสำนักจื่อเวย รู้สึกว่าพลังยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ!"
จี๋เยว่พยักหน้าอย่างหนักแน่น
เย่อวิ๋นเฟยได้ถ่ายทอดแก่นแท้ของวิชาสืบทอดทั้งปวงของสำนักจื่อเวยให้นางแล้ว สองสามวันมานี้นางฝึกตามแก่นแท้นั้น เก็บเกี่ยวผลมหาศาล ในเวลาเพียงสั้น ๆ พลังก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างมาก!
ต่อมา เย่อวิ๋นเฟยกลับไปยังยอดเขาฝึกตนของตน เข้าไปในห้องลับ แล้วเข้าไปในหอเงามายา มาหยุดอยู่ตรงหน้าผู้คนกลุ่มหนึ่ง