แม้เต๋อจื้อท้าวเสวียนหลงจะเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งแห่งแดนเทียนสยงในยุคโบราณ แต่ผ่านกาลเวลาอันยาวนานเกินไป วัยชราพลานามัยถดถอย ถูกยอดฝีมือจำนวนมากในแดนเทียนสยงยุคปัจจุบันไล่ล่า ย่อมไม่แน่ว่าจะรับมือไหว
“เจ้าหนอนน้อย กำลังเพียงมดปลวก กลับกล้าสบประมาทข้า มิกลัวตายหรือ!”
จากภายในวังนั้นแผดเสียงอันเกรี้ยวกราดออกมา
“ไปให้พ้น!
มิเช่นนั้นข้าจะเปิดเผยที่ซ่อนของเจ้าเดี๋ยวนี้!”
เย่อวิ๋นเฟยสีหน้าหม่นลง พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
ท้าวเสวียนหลงผู้นี้ตนเองยังเอาชีวิตไม่รอด กลับยังมาข่มขู่เขา เย่อวิ๋นเฟยย่อมไม่แสดงสีหน้าให้เกียรติ
“ข้าชื่นชมคนหนุ่มผู้มีกระดูกแข็งเช่นเจ้า อย่างนี้เถอะ หนูน้อย ข้าจะมอบโอกาสอันยิ่งใหญ่ให้เจ้า เจ้าจงหลีกทางเดี๋ยวนี้ ปล่อยให้ข้าดูดซับพลังงานปฐพีปราณในสถานที่แห่งนี้
อีกทั้ง เจ้าเป็นปฐพีจารย์ ย่อมเชี่ยวชาญการสื่อสารกับปราณธรณี ตั้งแต่นี้ต่อไปเจ้าจงช่วยข้าหาสถานที่ซึ่งปฐพีปราณเข้มข้น ให้ข้าดูดซับ หรือไม่เจ้าก็ใช้วิชาปฐพีจารย์รวมรวมปราณธรณี เพื่อข้าใช้สอย
ตราบใดที่เจ้ายอมช่วยข้า ข้าจะมอบสมบัติล้ำค่ามากมายให้เจ้า รับรองว่าเจ้าพึงพอใจแน่นอน อีกทั้งจะถ่ายทอดเคล็ดวิชาระดับสูงหลายอย่างให้เจ้า
ถึงขั้นข้าสามารถลงมือฝึกฝนเจ้าโดยตรง ให้เจ้ากลายเป็นยอดฝีมือคนหนึ่ง!
เป็นอย่างไร ลองพิจารณาดูเถิด โอกาสเช่นนี้หายาก ขึ้นอยู่กับว่าเจ้าจะรู้จักฉวยไว้หรือไม่”