พูดจบ ลวี่ตานตานก็ชักธงบัญชาสีดำออกมาหนึ่งครั้ง แล้วโยนออกไปรอบ ๆ ในความมืดสนิทของปริภูมินั้นไม่หยุดหย่อน
กระหน่ำ! กระหน่ำ! กระหน่ำ!
ธงบัญชาที่ถูกโยนออกไปทันทีที่ตกลงก็ขยายใหญ่ขึ้น กลายเป็นธงใหญ่สีดำยักษ์ต้นแล้วต้นเล่า ปักลงกลางความมืดมิดที่มองอะไรไม่เห็นเลยแม้แต่นิ้วมือของตนเอง แล้วแผ่พลังเงามืดคลื่นซ้อนคลื่นราวผิวน้ำ
ยังมีห่วงโซ่มหาวิถีสีดำเส้นใหญ่โตนับไม่ถ้วน พาดขวางไขว้เขวียงทับซ้อนกัน สานกันเป็นแหมือมหาวิถียักษ์ใบหนึ่ง
"ฮึง! ด้วยฝีมือของนังต่ำช้าอย่างเจ้าก็คิดจะขวางพวกข้า ไม่เจียมตัวเสียเลย!"
เมื่อลวี่ตานตานโยนธงบัญชาสีดำเหล่านั้นออกไป เสียงสั่นสะเทือนเย็นเยียบดังขึ้นทางด้านหลังทันที
แล้วพลังมหาศาลก็บังเกิดขึ้นในชั่ววูบ หัตถ์ใหญ่สีดำค่อย ๆ ขยายขนาด ปรากฏขึ้นเบื้องหลังเย่อวิ๋นเฟยกับพวก แล้วคำรามลั่นพุ่งเข้าคว้ามาด้านหน้า
ทันทีที่หัตถ์ใหญ่สีดำนั้นปรากฏ ธงใหญ่สีดำที่ลวี่ตานตานเพิ่งปักไว้ก็สั่นไหวพร้อมกันทั้งหมด และตาข่ายใหญ่ที่สานจากห่วงโซ่กฎนั้นก็สั่นคลอนไม่หยุด คลุมเข้าไปยังหัตถ์ใหญ่สีดำที่ด้านหลัง
ภายใต้การขวางกั้นของธงบัญชาสีดำเหล่านั้นและแหมือมหาวิถีสีดำ หัตถ์พลังงานสีดำยักษ์ทางด้านหลังกลับถูกขวางเอาไว้ได้จริง
"แฮะ... ธงบัญชาที่จักรพรรดิแห่งเงามืดโบราณทิ้งไว้งั้นรึ"
เสียงเย็นเยียบนั้นดังขึ้นอีกครั้งทางด้านหลัง แต่คราวนี้ชัดเจนว่าแฝงความระแวงกลัวอยู่ในนั้น