นางย่อมรู้ดีว่าเย่อวิ๋นเฟยครอบครองฝ่าเป่าสถานที่ชั้นเลิศอยู่หนึ่ง และก่อนหน้านี้นางก็เคยประจักษ์ฝีมือของเย่อวิ๋นเฟยมาแล้ว รู้ว่าพลังของเขาบัดนี้ได้ไปถึงระดับที่น่าสะพรึงกลัวยิ่ง เหตุฉะนี้นางจึงไม่เหลือทางเลือกใดนอกจากพึ่งพาเย่อวิ๋นเฟย
ลวี่ตานตานจึงนำพวกฝ่ายมืดออกจากยานเหาะ หลังเก็บยานเหาะแล้ว นางก็นำพวกเขาทุกคนเดินเข้าสู่หอเงามายา
เย่อวิ๋นเฟยซ่อนกลิ่นอายพลัง แผลงวิชาล่องหน ควักคทาหยกหรูอี้ออกมาเปิดใช้งาน แล้วยังแผลงเคล็ดวิชาลับทางมิติอีกหลายวิชาเพื่อปกปิดกลิ่นอายของตน
หนอนไหมมังกรเขาทองกับผู้อาวุโสฮุ่นต่างก็แผลงเคล็ดวิชาลับทางมิติหลายวิชา ช่วยเย่อวิ๋นเฟยปกปิดกลิ่นอายและร่าง
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยเพียงส่งจิตคิดเพียงเล็กน้อย กองลาดตระเวนหนึ่งของสำนักจื่อหยางที่อยู่ใกล้ ๆ ก็เดินมาหาทันที
ในกองลาดตระเวนนี้คนส่วนใหญ่ล้วนเป็นร่างแยกของเย่อวิ๋นเฟยไปเสียแล้ว
ตัวเย่อวิ๋นเฟยเองก็เดินเข้าสู่หอเงามายา แล้วให้ร่างแยกหนึ่งของตนแบกหอเงามายาติดตัวไป
ไม่นานนักร่างแยกของเย่อวิ๋นเฟยก็หาโอกาสเดินเข้าสู่แดนมืดได้สำเร็จ
เนื่องจากร่างแยกนี้ของเย่อวิ๋นเฟยแต่แรกก็เป็นสมาชิกของสำนักจื่อหยางอยู่แล้ว การเดินเข้าไปจึงไม่ก่อให้ใครสงสัย
"ท่านหญิงลวี่ พวกเราเข้ามาในแดนมืดได้แล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยบอกกับลวี่ตานตาน
"ข้าจะเข้าสู่หุบเหวมืด ข้าเองจะเป็นผู้ชี้ทางและบอกตำแหน่ง
ระมัดระวังเสีย มหาเทพเหล่านั้นต้องกำลังเฝ้ามองหุบเหวมืดอยู่ เพราะพวกมันคงเดาได้แล้วว่าเหตุที่ข้ากลับมายังแดนมืดก็เพื่อเข้าสู่หุบเหวมืดนี่เอง"