"หลู่ต้าชง!"
ผู้อาวุโสหลิวผู้นั้น พอเห็นหลู่ต้าชง ก็อดตกใจไม่ได้
ต้องรู้ว่าพรรคพยัคฆ์ขาวก็เป็นขุมกำลังขั้นหนึ่งของจงโจว เมื่อพูดถึงกำลังแล้ว ไม่ด้อยไปกว่าพรรคเทียนเสวียนเลย
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว...
ชั่วพริบตา กำลังพลของพรรคพยัคฆ์ขาวอีกกลุ่มใหญ่ก็พากันตามหลู่ต้าชงมา ลงสู่กลางสนาม ล้อมกำลังพลของพรรคเทียนเสวียนไว้แน่นหนา
"เหอะ!
หลิวเจียง ในเมื่อจำข้าได้ ยังไม่รีบไสหัวไปอีก จะให้ข้าลงมือเองหรือ"
หลู่ต้าชงจ้องเขม็งใส่ผู้อาวุโสหลิว ตวาดลั่น
"หัวหน้าพรรคหลู่ ปรมาจารย์พสุธาเมฆาผู้นี้จับตัวคุณชายโจวเซิ่งแห่งพรรคเทียนเสวียนของพวกเราไป
นี่คือการยั่วยุที่ร้ายแรงที่สุดต่อพรรคเทียนเสวียน
เรื่องนี้ พรรคเทียนเสวียนของพวกเราไม่มีทางยอมความง่ายๆ มิเช่นนั้น ต่อไปพรรคเทียนเสวียนจะยังตั้งมั่นในจงโจวได้อย่างไร
ยิ่งกว่านั้น คุณชายโจวเซิ่งยังอยู่ในมือเขา เราจะต้องช่วยคุณชายโจวเซิ่งกลับมาให้ได้!"
ผู้อาวุโสหลิวฝืนใจกล่าว
"เหอะ ข้าไม่สนหรอกว่าเจ้าคุณชายโจวเซิ่งบ้าบออะไรนั่น!
เอาเถอะ ตราบใดที่ข้าอยู่ที่นี่ เจ้าอย่าหวังแม้แต่จะแตะต้องปรมาจารย์พสุธาเมฆาแม้สักเส้นขน!"
หลู่ต้าชงกล่าวอย่างเย้ยหยัน
"เจ้าไม่ไปใช่ไหม
งั้นก็ดี อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจก็แล้วกัน!"
หลู่ต้าชงสาวเท้ากว้างมุ่งหน้าเข้าหาผู้อาวุโสหลิว
"หัวหน้าพรรคหลู่ นี่เจ้ารังแกกันเกินไปแล้ว!"
ผู้อาวุโสหลิวทั้งตกใจทั้งโกรธ รีบร่ายวิชาตัวเบา ถอยหลังด้วยความเร็วสูง
หลู่ต้าชงเป็นผู้แข็งแกร่งแดนถ้ำสวรรค์ เขาจะกล้าลงมือกับหลู่ต้าชงได้อย่างไร
"ข้าแข็งแกร่งกว่าเจ้า ก็รังแกเจ้า แล้วเจ้าจะทำอะไรข้าได้เล่า!"