แลเห็น เส้นขอบฟ้าเบื้องหน้า ปรากฏเมืองใหญ่ไพศาลตั้งตระหง่าน
ทั่วทั้งเมือง ล้วนเต็มไปด้วยโอสถวิญญาณและสมุนไพรวิญญาณ กลิ่นหอมของสมุนไพรคละคลุ้งไปทั่ว
สิ่งที่น่าดึงดูดสายตาที่สุดก็คือ กลางใจเมือง มีหอคอยทรงสูงยอดแหลมสูงชะลูดเสียดฟ้า ราวกับทิ่มแทงนภา
ละอองหมอกหลากสีพวยพุ่ง ล้อมรอบกายหอคอย ส่งผลให้หอคอยพลางปรากฏพลางเลือนหาย ดุจวิมานเซียน
"สำนักงานใหญ่หอโอสถ เรียกอีกชื่อว่าเมืองโอสถ
หอคอยกลางนครนั่นคือหอโอสถ"
เฟิงหยวิ๋นเจว๋ชี้ไปที่หอคอยยอดแหลม เอ่ยกับเย่อวิ๋นเฟย
"อืม"
เย่อวิ๋นเฟยผงกศีรษะ
"นายท่าน พวกเราเข้าเมืองหาที่พักก่อนเถิด"
เฟิงหยวิ๋นเจว๋กล่าว
"ดี"
เย่อวิ๋นเฟยรับคำ
ดังนั้น เฟิงหยวิ๋นเจว๋จึงขับรถเข้าสู่เมืองโอสถ หาโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งเพื่อพักแรม
สมกับเป็นสำนักงานใหญ่ของหอโอสถ ทั้งถนนหนสายตรอกซอกซอยล้วนมีร้านโอสถวิญญาณ และร้านค้าต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการหลอมโอสถ ครบครันทุกอย่าง
ยังมีพ่อค้าเร่จำนวนไม่น้อย ถือโอสถวิญญาณและโอสถเม็ด เร่ขายไปตามถนน ครึกครื้นเป็นที่สุด
เย่อวิ๋นเฟยพาเฟิงหยวิ๋นเจว๋ออกตระเวนไปทั่วเมืองโอสถ
ขอเพียงพบร้านโอสถวิญญาณ เย่อวิ๋นเฟยก็จะเดินเข้าไป ซื้อโอสถวิญญาณและโอสถล้ำค่าที่ถูกใจทั้งหมด
ช่วงก่อนหน้านี้ เย่อวิ๋นเฟยหลอมโอสถให้คนอื่น สั่งสมทรัพย์สมบัติมหาศาล เพียงพอต่อการใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือย
"ร้านศิลาวิเศษ"
เย่อวิ๋นเฟยมายืนอยู่หน้าร้านโอสถวิญญาณแห่งหนึ่ง ซึ่งสูงถึงเก้าชั้น ด้านหน้าตกแต่งอย่างอลังการตระการตา เงยหน้าดูป้ายชื่อร้าน
"นายท่าน ที่นี่คือสำนักงานใหญ่ของร้านศิลาวิเศษ
ลือกันว่า แท้จริงแล้วร้านศิลาวิเศษเป็นหนึ่งในกิจการภายใต้หอโอสถ โดยมีผู้อาวุโสของหอโอสถผู้หนึ่งเป็นผู้ดูแลกิจการ"