“ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง
ลานบ้านเล็กที่ข้าพักอยู่ ถูกพวกเจ้าสำนักเซียวทำลายเสียหาย
บัดนี้ ทุกคนที่เป็นคนของสำนักเซียว จงไปช่วยเก็บกวาดลานบ้านให้ข้าจนเรียบร้อย
มิเช่นนั้น หลังจากนี้ หากข้าเจอพวกเจ้าครั้งใด ก็จะซัดครั้งหนึ่ง”
เย่อวิ๋นเฟยกวาดสายตามองสมาชิกสำนักเซียวหลายร้อยคนนั้น พลางกล่าวอย่างเย็นเยียบ
“ให้พวกเราไปเก็บกวาดบ้านงั้นหรือ?”
เหล่าสมาชิกสำนักเซียวต่างพากันงุนงง
สุดท้าย ภายใต้การบีบบังคับของเย่อวิ๋นเฟย สมาชิกสำนักเซียวหลายร้อยคนก็ได้แต่ยอมจำนนมาที่ลานบ้านเล็กของเย่อวิ๋นเฟย และเริ่มลงมือจัดการเก็บกวาด
อู๋เฮยซานกับอวี้ต้าหย่งรับหน้าที่เป็นผู้คุมงาน คอยตะโกนกำกับและบัญชาให้สมาชิกสำนักเซียวหลายร้อยคนทำงาน
ส่วนเย่อวิ๋นเฟยนั่งขัดสมาธิอยู่ด้านข้าง หลับตาพักผ่อนเงียบๆ คอยข่มขวัญสถานการณ์
ในนั้นมีสมาชิกสำนักเซียวบางส่วน ภายใต้การบัญชาของอู๋เฮยซาน ลงมือก่อสร้างเรือนที่พังทลายขึ้นใหม่
สำหรับวัสดุก่อสร้างนั้น ก็สั่งให้สมาชิกสำนักเซียวบางส่วนออกไปจัดซื้อ
ต้องยอมรับว่า เหล่าสมาชิกสำนักเซียวล้วนแต่ร่างกายกำยำแข็งแรง เวลาทำงานก็มิได้อิดออด ประสิทธิภาพนับว่าดีทีเดียว
สมาชิกสำนักเซียวหลายร้อยคนทำงานง่วนอยู่หนึ่งวัน
ลานบ้านเล็กก็เปลี่ยนโฉมเป็นใหม่เอี่ยม
เย่อวิ๋นเฟยสำรวจลานบ้านที่บูรณะใหม่แล้ว เห็นว่าพอยอมรับได้อย่างเสียมิได้
“ไสหัวไปซะ
หากมีครั้งหน้าอีก จะไม่มีการละเว้นโทษเป็นอันขาด”
เย่อวิ๋นเฟยกวาดสายตามองเหล่าสมาชิกสำนักเซียวพวกนั้น แล้วตวาดเสียงเย็น