ดาบที่เย่อวิ๋นเฟยฟันออกไปในครั้งนี้ดูเผิน ๆ เหมือนไม่ได้ตั้งใจ แต่กลับแฝงแก่นมหาวิถีแห่งดาบชั้นสูงสุดนานัปการ หลอมเกิดเป็นรัศมีดาบอันระยิบระยับนับร้อยล้านพันล้านสาย ในพริบตาก็ท่วมท้นปริภูมิที่มหาเทพชั้นเก้าผู้นั้นยืนอยู่จนมิด
"เย่อวิ๋นเฟย เจ้าลอบเรียนวิถีสืบทอดแห่งแดนดาบของข้าพวกเราไปหรือ!"
ปฐมเทพชั้นเก้าผู้นั้นตื่นตระหนก ตะโกนโหดร้องออกมาพร้อมกับถอยหนีอย่างสุดชีวิต
เพราะสิ่งที่เย่อวิ๋นเฟยแผ่ออกมาคือสืบทอดแห่งแดนดาบอย่างแท้จริง ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นวิถีสืบทอดชั้นสูงของแดนดาบ
เสียงดังโครม ในที่สุดปฐมเทพชั้นเก้าผู้นั้นก็ไม่อาจต้านทานดาบที่เย่อวิ๋นเฟยฟันออกมาได้ ถูกแรงสะเทือนกระเด็นถอยไป พ่นเลือดไม่หยุดหย่อน
"ไม่ดีแล้ว ดาบเพียงหนึ่งฟันของเจ้าหนูนี่ ข้าก็ต้านไม่ไหวแล้ว ข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันเลย"
ปฐมเทพชั้นเก้าผู้นั้นเห็นความจริงชัดเจน ไม่ลังเลแม้เสี้ยววินาที หันหลังหนีทันที
"บัดนี้จะหนีก็สายเกินไปแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยเย้ยหยัน ก้าวเท้าหนึ่งก็ปรากฏตัวขวางหน้าปฐมเทพชั้นเก้าผู้นั้น ฟันดาบออกไปอีกครั้ง รัศมีดาบหนักอึ้งท่วมท้นร่างของปฐมเทพชั้นเก้าลงทั้งร่าง
เสียงดังโครม ปฐมเทพชั้นเก้าถูกฟันกระเด็นถอยไปอีกครั้ง บนอกของเขาปรากฏแผลฉกรรณ์น่าสยดสยอง เผยกระดูกขาวโพลนเบื้องใน
ต่อมาเย่อวิ๋นเฟยร่างแวบหนึ่ง ไล่ตามปฐมเทพชั้นเก้าผู้นั้นทัน ฟันดาบออกไปหนึ่งครั้ง ขวานขวาแขนขวาของเขาขาดร่วงลงทันที
เย่อวิ๋นเฟยฟันดาบออกมาต่อเนื่อง ทุกดาบล้วนสามารถฟันปฐมเทพชั้นเก้าแห่งแดนดาบผู้นี้กระเด็นออกไปได้
เผชิญวิชาดาบที่เย่อวิ๋นเฟยแผ่ออกมา ชายชราผู้นั้นไร้ฤทธิ์จะต้านทาน ไม่นานนักชายชราก็ถูกเย่อวิ๋นเฟยปราบอย่างแข็งกร้าว ขยับตัวไม่ได้แม้แต่นิด
เย่อวิ๋นเฟยขังเขาไว้ภายในหอเงามายา
เช่นนี้แล้ว ผู้บำเพ็ญดาบที่แกร่งที่สุดในจุดสาขาย่อยแห่งนี้จึงถูกเย่อวิ๋นเฟยปราบลงอย่างแข็งกร้าว
เวลาต่อมาเย่อวิ๋นเฟยปราบผู้บำเพ็ญดาบที่เหลือทั้งหมดลง แล้วส่งเสียงสื่อจิตไปยังเฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดิน
เฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดินได้รับเสียงสื่อจิตของเย่อวิ๋นเฟยแล้ว ทันใดนั้นก็นำกำลังพลแห่งประตูปฐพีบุกเข้าสู่จุดสาขาย่อยแห่งแดนดาบนี้ทันที