แต่ทั้งสามจอมพลต่างก็รู้ดีว่าพลังการต่อสู้ที่เย่อวิ๋นเฟยแสดงออกมาในตอนนี้น่าสะพรึงกลัวเกินคำบรรยาย แม้แต่เทพฮุ่นตุ้นขั้นสมบูรณ์ถ้าอยู่เบื้องหน้าเย่อวิ๋นเฟยก็มีแต่ถูกฟันตายในไม่กี่วินาที
แม้ภายในสำนักใหญ่ของฝ่ายผู้พิทักษ์จะยังมีไพ่ตายซ่อนอยู่มากมาย แต่เมื่อเย่อวิ๋นเฟยนำทัพใหญ่ของสำนักฮุนหยวนฆ่าเข้ามา ไพ่ตายเหล่านั้นย่อมถูกล้างผลาญทีละอย่างในที่สุด ฉะนั้นทางเลือกที่ดีที่สุดในขณะนี้คือรีบหนีไปเสีย
"ทั้งสามท่านจอมพล ตราบใดที่ยังมีเขาสูงเขียว ยังไม่ต้องกลัวขาดฟืน"
เทพฮุ่นตุ้นขั้นสมบูรณ์แห่งแดนดาบหันสายตาไปยังสามจอมพลของฝ่ายผู้พิทักษ์ เอ่ยช้า ๆ เขามองออกว่าทั้งสามยังเสียดายที่ต้องจากไปเช่นนี้
"ถูกต้อง ทั้งสามท่านจอมพล หากยังลังเลอยู่ที่นี่ จนกระทั่งสัตว์น้อยเย่อวิ๋นเฟยฆ่าตะโกนพุ่งเข้ามา ถึงตอนนั้นแม้อยากหนีก็คงหนีไม่ทัน"
เทพฮุ่นตุ้นแห่งมหาปรโลกเปิดปากกล่าว
"ก็ได้ ท่านทั้งหลาย ตอนนี้เราไปกันเลย"
สามจอมพลใช้เสียงสื่อจิตปรึกษากันสั้น ๆ ตัดสินใจขั้นสุดท้าย พร้อมกับพยักหน้าหนัก ๆ จากนั้นทั้งสามนำกำลังพลของกองทัพพันธมิตรฝ่ายผู้พิทักษ์หลบหนีมุ่งสู่จุดลึกสุดของสำนักใหญ่
ณ ที่นั้นมีโลกเล็กที่ซ่อนเร้นอยู่ ภายในโลกเล็กนั้นมีค่ายกลโอนย้ายระยะไกลที่สามารถออกจากสำนักใหญ่ไปได้
ขณะนี้เย่อวิ๋นเฟยกำลังแกว่งหมัดทองคำขนาดมหึมา ทำลายค่ายกลทีละแห่งต่อเนื่องกัน
ทัพใหญ่ศาสนาฮุนหยวนเคลื่อนตามหลังเย่อวิ๋นเฟย ก้าวหน้าทีละก้าว
"คงเป็นค่ายกลที่บรรพบุรุษผู้นำรุ่นต่อรุ่นของฝ่ายผู้พิทักษ์สะสมมาโดยไม่รู้ว่าใช้แรงงาน ทรัพยากร และเวลาไปมากเพียงใด ตอนนี้ถูกเจ้าทำลายหมดสิ้นแล้ว"
ผู้อาวุโสฮุ่นมองค่ายกลที่ถูกเย่อวิ๋นเฟยแกะออกทีละแห่ง จึงยิ้มแล้วเอ่ย
"ค่ายกลเหล่านี้เอาไปขวางคนอื่นอาจได้ผล แต่ขวางข้าไม่ได้"
เย่อวิ๋นเฟยตอบ
ขณะพูด เย่อวิ๋นเฟยขยายหมัดทั้งสองข้างให้ใหญ่ขึ้นพร้อมกัน ดั่งยอดเขาทองคำสองลูกมหึมากลิ้งทะยานเข้าไปข้างหน้า ครู่เดียวก็ทุบค่ายกลที่เหลืออยู่แตกกระจายเป็นผุยผงทั้งหมด
เช่นนั้น ค่ายกลทุกแห่งรอบสำนักใหญ่ของฝ่ายผู้พิทักษ์ รวมถึงค่ายกลที่สืบทอดมาแต่ยุคบรรพกาล ล้วนถูกเย่อวิ๋นเฟยทำลายสิ้น