“ก็ว่าอย่างนั้นเถอะ แต่ที่รู้ว่ามีเกาะแบบนี้ซ่อนอยู่ ก็เท่ากับว่าพวกเรามีทางถอยหลังเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งทาง เผื่อไว้อาจใช้ได้”
มังกรหงส์เขี้ยวทองยิ้มแล้วพูด
“ถ้าเกาะนี้ฝังศพผู้เข้มแข็งไว้มากมายขนาดนี้ ผู้เข้มแข็งเหล่านั้นย่อมติดตัวของวิเศษล้ำค่ามากมายมาประกอบศพ นั่นแปลว่าภายในเกาะนี้ต้องมีสมบัติล้ำค่านับไม่ถ้วนฝังอยู่ ถ้าพวกเราได้กันมาบ้างก็รวยแน่”
มังกรหงส์เขี้ยวทองคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้ จึงเอ่ยออกมา
“อะไรนะ?
เจ้ากล้าคิดอันธพาลถึงผู้เข้มแข็งที่ฝังศพอยู่บนเกาะนี้ ไม่เอาชีวิตแล้วสินะ?
ผู้เข้มแข็งเหล่านั้นแม้จะสิ้นชีพไปแล้ว แต่ก็ยังคงสืบทอดพลังอันน่าสยองเอาไว้ เจ้าไม่ได้เห็นเจ้าของโลงศพดำตนนั้นเมื่อกี๊ดอกหรือ?
แม้จะเป็นเพียงซากศพ แต่ก็ยังอาศัยพลังของตนฝ่าเข้ามาในเกาะนี้ได้
ด้วยพลังปัจจุบันของพวกเรา อย่าไปยุ่งกับผู้เข้มแข็งที่ฝังศพบนเกาะนี้เป็นดีที่สุด ไม่เช่นนั้นจะตายอย่างไรก็ยังไม่รู้ตัว”
เมื่อฟังคำของมังกรหงส์เขี้ยวทอง ฮู้เหมี่ยวตกใจสุดหวาดกลัว รีบเอ่ยทักท้วงทันที
“ถูกต้อง ผู้เข้มแข็งบนเกาะนี้แม้จะสิ้นชีพไปแล้ว แต่ก็ยังน่าสะพรึงกลัวยิ่ง พวกเราอย่าได้ก่อการอันธพาลเป็นดีที่สุด มิฉะนั้นจะก่อภาระอันใหญ่หลวงให้แก่ตนเอง”
ผู้อาวุโสฮุ่นเห็นด้วยกับฮู้เหมี่ยว
“ก็ได้ สมมติว่าพวกเราไม่คิดอันธพาลกับผู้เข้มแข็งเหล่านั้น แต่บนเกาะนี้มีของวิเศษจากธรรมชาติและปฐพีล้ำค่างอกงามอยู่มากมายขนาดนี้ พวกเราจะมาถึงที่นี่แล้วกลับมือเปล่าได้อย่างไร
น้ำพุนั้นเมื่อครู่ และผลเทพรอบ ๆ น้ำพุ ล้วนต้องเป็นของวิเศษล้ำค่าอย่างแน่นอน
ข้าว่าพวกเราน่าจะออกไปสำรวจดูว่ามียาอายุวัฒนะล้ำค่า หรือของวิเศษชนิดอื่น ๆ อีกหรือไม่”
มังกรหงส์เขี้ยวทองกล่าว
“อย่าฝันกลางวันเลย พวกเราค่อยหาเวลาพักฟื้นกันเถอะ”
เย่อวิ๋นเฟยคิดตรึกแล้วจึงกล่าว
ก่อนหน้านี้เย่อวิ๋นเฟยเดินบนผืนน้ำทะเลมาเป็นเวลานาน ต้องรับมือสิ่งมีชีวิตแห่งมหาสมุทรอันน่าสยองที่ผุดขึ้นเป็นระยะ ๆ และยังต้องคอยเฝ้าระวังคลื่นยักษ์อันน่าขนลุกบนผืนน้ำตลอดเวลา ยามนี้ทั้งกายทั้งใจเหนื่อยล้าพอสมควร