“ดีเหลือเกิน ข้ารอดปลอดภัยจนได้!”
ผู้คุ้มกันฝ่ายผู้พิทักษ์ชั้นเทพบิดาแปดชั้นรู้นี้รู้สึกได้ว่าแรงกดดันทั้งปวงหายวับไป ความปลาบปลื้มใจพลุ่งขึ้นจนเกือบจะร้องออกมาเสียงดัง
“ไม่ต้องพูดฟุ้งเฟ้อ เร่งฟื้นฟูร่างเดี๋ยวนี้”
ผู้คุมนรกนำเม็ดเทพออกมาหลายเม็ดยื่นให้มหาเทพชั้นที่แปดผู้นั้น
“ขอบพระคุณผู้คุมนรก!”
เทพบิดาแปดชั้นรู้นั้นรับเทพดาไว้ทันที แล้วเริ่มหลอมรับดูดซึม
“เย่อวิ๋นเฟยไอ้สัตว์น้อย เจ้าเกือบฆ่าข้าตาย ชาตินี้เราเป็นศัตรูชนิดไม่ตายไม่เลิก รอเถอะ ข้าจะฉีกร่างเจ้าเป็นพันท่อนให้จงได้!”
ไม่นานบาดแผลในร่างของมหาเทพชั้นที่แปดแห่งฝ่ายผู้พิทักษ์ผู้นี้ก็เริ่มฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว ดวงตามองไปยังเย่อวิ๋นเฟยที่อยู่ด้านหน้า ความแค้นเคืองถึงขีดสุด
เมื่อครู่ที่เขาถูกเย่อวิ๋นเฟยกับผู้แข็งแกร่งทั้งห้าแห่งศาสนาฮุ่นหยวนล้อมโจมตี เขาสิ้นหวังจนสุดหูสุดตา คิดว่าคงต้องตายแน่ แต่ใครจะไปคิดว่ารอดตายในที่สุด ผู้คุมนรกมาถึงเสียที ทำให้เขารอดพ้นภัย
พอนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา ในใจของเขาก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความปรารถนาจะสังหารเย่อวิ๋นเฟยไม่มีที่สิ้นสุด
ฮึ่มฮั่นฮั่น...
เย่อวิ๋นเฟยกำลังทะยานมุ่งไปยังห้วงว่างเปล่าไกลด้านหน้าอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นก็รู้สึกได้ถึงพลังวิญญาณที่ม้วนมาเป็นม่านคลุมฟ้าปกดิน มุ่งโจมตีทะเลวิญญาณและร่างวิญญาณของตน
“ระวังตัวด้วย ผู้คุมนรกนั้นกำลังโจมตีด้วยพลังวิญญาณใส่เจ้าข้ามห้วง”
“ไม่ต้องห่วง การโจมตีด้วยพลังวิญญาณจากเทพบิดาแปดชั้นรู้เพียงหนึ่ง สร้างความเสียหายให้ข้าได้ไม่มากนัก”
เย่อวิ๋นเฟยตอบกล่าว
ฮึ่มฮึ่มฮึ่ม...
เย่อวิ๋นเฟยคิดสั่งจิตขึ้น อาวุธวิญญาณสองร้อยกว่าชิ้นปรากฏพร้อมกัน พุ่งโจมตีไปยังผู้คุมนรกด้านหลัง
ในเวลาเดียวกันต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณในทะเลวิญญาณโปรยกิ่งอ่อนสีเขียวมรกตนับพันนับหมื่น สานพันกันเป็นแหใหญ่สีเขียว คลุมคุ้มทะเลวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยเอาไว้ทั้งหมด
ต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณต้นนี้ถูกบำรุงบำเรอะอยู่ในทะเลวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยมาโดยตลอด เย่อวิ๋นเฟยเป็นครั้งคราวก็นำทรัพยากรชนิดพลังงานวิญญาณจำนวนมหาศาลออกมาให้ต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณหลอมรับดูดซึม เป็นอาหารหล่อเลี้ยงเพื่อการเติบโตของมัน