“ข้าก็ไม่รู้เช่นกัน ไปดูกันก่อนเถอะ”
เย่อวิ๋นเฟยไตร่ตรองสักครู่แล้วจึงเอ่ยขึ้น จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยก็บินพุ่งไปยังดาวดวงนั้น
บนดาวดวงนี้มีสิ่งมีชีวิตนักสำรวจลงจอดกันมาไม่น้อย แต่ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้สองกลุ่มคนที่กำลังเผชิญหน้ากันอยู่บนที่ราบ
“ใต้พื้นดินของที่ราบนี้มีเส้นทองคำแร่เทพศักดิ์สิทธิ์อยู่มากมาย!”
เย่อวิ๋นเฟยแผ่การรับรู้ไปยังที่ราบแห่งนั้น ทันใดนั้นก็พบว่าใต้พื้นผิวของที่ราบนี้มีเส้นแร่เทพศักดิ์สิทธิ์ขนาดใหญ่อยู่หลายสาย
ชัดเจนอยู่แล้วว่าสองกลุ่มคนนี้ต่างมาเพื่อชิงเส้นแร่เทพศักดิ์สิทธิ์ใต้พื้นดินนั่นเอง
“พวกนี้ล้วนเป็นผู้บำเพ็ญดาบทั้งสิ้น ไม่รู้ว่าพวกเขากับแดนดาบมีความสัมพันธ์อย่างไร หรือว่าพวกเขาทุกคนมาจากแดนดาบกัน?
ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ก่อนหน้านี้พวกเราก็ด้อยค่ากำลังของแดนดาบเกินไปจริง ๆ”
หนอนไหมมังกรเขาทองมองสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นที่ร่างกายพันรัศมีดาบหมุนวนรอบกาย แล้วเอ่ยขึ้น
“พวกเจ้าเผ่าน้ำแข็งมารแม้กำลังจะไม่เลว แต่ข้าขอเตือนว่าอย่าฝ่าฝืนพวกข้ายิ่งดี มิฉะนั้นแล้วผลที่ตามมาพวกเจ้าจะรับไม่ไหว”
ชายชราผู้หนึ่งซึ่งสองเท้ายืนอยู่บนดาบยาวทรงโบราณ สองมือแนบหลัง แววตาเย็นชา เอ่ยขึ้น
ผู้บำเพ็ญดาบคนอื่น ๆ ต่างรุมล้อมอยู่รอบกายชายชราผู้นั้น ทุกใบหน้าล้วนแสดงสีหน้าดูถูกเหยียดหยาม ดูเหมือนจะไม่แคร์มนุษย์น้ำแข็งฝ่ายตรงข้ามเลยแม้แต่น้อย
“พวกเจ้ารนหาที่ตาย!
คิดว่าเผ่ามนุษย์น้ำแข็งพวกข้าเป็นของง่ายที่จะรังแกงั้นหรือ?
เผ่ามนุษย์น้ำแข็งพวกข้าไม่เคยกลัวเรื่องราวใดมาก่อน รีบหนีไปซะ มิฉะนั้นอย่าโทษว่าพวกข้าไร้ความเมตตา”
คนของเผ่าน้ำแข็งมารต่างโกรธจัดกันไปทั้งหมด
ผู้นำคนหนึ่งมีร่างกายสูงใหญ่เป็นพิเศษ ความเย็นเจี๊ยบที่แผ่ออกมาจากร่างทำให้อวกาศรอบด้านก่อตัวเป็นน้ำแข็งดำมืดนับไม่ถ้วน ในมือของเขากำลังถือกระบองน้ำแข็งขาวสะอาด ซึ่งพันพัวไปด้วยแก่นกฎน้ำแข็งหลายสาย
ในอวกาศรอบกายมนุษย์น้ำแข็งเหล่านั้น หิมะ ลูกเห็บ หรือน้ำแข็งดำก่อตัวขึ้นมากมาย ความเย็นเจี๊ยบหมุนคลั่ง
“งั้นก็ไม่มีอะไรจะพูดอีกแล้ว”