เขารู้ดีว่ามีเพียงทำลายโซ่เหล็กสีดำพวกนี้ให้สิ้นซาก ตัวเขาถึงจะหลุดพ้นจากการควบคุมของโม่เฉินจื่อได้อย่างแท้จริง
มิฉะนั้นเมื่อโม่เฉินจื่อสัมผัสได้ถึงโซ่เหล่านี้อีกครั้ง ย่อมจะเข้าควบคุมโซ่เหล่านี้ใหม่ทันที ครั้งนั้นเขาก็ไม่เหลือทางเลือกนอกจากถูกเข่นฆ่าตามใจอีกครั้ง
"ถูกต้อง
โม่เฉินจื่อนั่นไม่ว่าอย่างไรก็เป็นเทพฮุ่นตุ้นคนหนึ่ง โซ่ธรรมพวกนี้แม้จะถูกปราบปิดผนึกไว้ชั่วคราว แต่ตอนนี้โม่เฉินจื่อย่อมต้องพยายามสุดชีวิตเพื่อสัมผัสและแย่งชิงการควบคุมโซ่ธรรมเหล่านี้คืน"
ผู้อาวุโสกระบี่พยักหน้า
"แต่เจ้าวางใจเถิด พวกเราจะช่วยเจ้าทำลายโซ่ธรรมพวกนี้ด้วยกำลังทั้งหมดที่มี"
กระบี่เฒ่ากล่าวอีก
"ทุกท่าน รอไม่ได้อีกแล้ว ลงมือเถิด ใช้พลังวิญญาณกดข่มโซ่เหล็กเหล่านี้ ตัดขาดการสัมผัสระหว่างโซ่เหล็กกับโม่เฉินจื่อ แล้วพวกเราก็ระดมสมบัติสะสมของสำนักทั้งหลาย ทำลายโซ่ธรรมพวกนี้ซะ"
กระบี่เฒ่ากวาดสายตามองผู้นำระดับสูงของสำนักสายวิชากระบี่ทั้งหลาย แล้วเอ่ยขึ้น
"ครั้งที่พวกเราทำลายโซ่เหล็กพวกนี้ ย่อมกระทบกระเทือนไปถึงร่างวิญญาณของเจ้าด้วย อาจทำให้เจ้าต้องทนทุกข์ทรมานอย่างใหญ่หลวง
นี่คือเทพยาที่สำนักฟ้ากระบี่ของพวกเราหล่อหลอมไว้แต่ยุคโบราณเพื่อบำรุงและปกปักรักษาร่างวิญญาณ เจ้าจงกลืนกินมันเดี๋ยวนี้เถิด"
กระบี่เฒ่าโบกมือ หยิบเทพยาสีขาวสามเม็ดออกมา แผ่กลิ่นยาอันเข้มข้น แล้วยื่นส่งไปยังเบื้องหน้าของเฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดิน
"กระบี่เฒ่า ขอบคุณเจ้า
ครั้งนั้นข้าไม่ควรตอบรับคำเชิญของแดนดาบกับสำนักเทพกระบี่ให้มายังแผ่นดินแดนกระบี่เลย ชะตากรรมที่ข้าเผชิญมาตลอดปีเหล่านี้ก็คือบาปกรรมที่ข้าสมควรได้รับ
แต่จากบัดนี้เป็นต้นไป ข้า เฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดิน กับสำนักเทพกระบี่และแดนดาบจะไม่มีวันอยู่ร่วมฟ้าเดียวกัน"
เฒ่าผู้พิทักษ์แผ่นดินกลืนกินเทพยาสีขาวทั้งสามเม็ดลงไป ทันใดนั้นก็รู้สึกถึงพลังยาอันมหาศาลทำให้ร่างวิญญาณสบายตัวขึ้นทันที จึงกล่าวด้วยความขอบคุณ
"ท่านผู้อาวุโส นี่คือยาเม็ดที่ข้าหล่อหลอมไว้โดยเฉพาะสำหรับท่าน มีฤทธิ์ทั้งต่อร่างกายและร่างวิญญาณของท่าน แถมยังช่วยท่านต้านทานการรุกรานของโซ่เหล็กพวกนี้อีกด้วย"