"ไสหัวไป!"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยเพียงคำเดียว
คุณชายหลิวผู้นั้นหน้าถมึงทึง
ด้วยฐานะของเขา ในเขตเป่ยหวง มีเพียงอัจฉริยะปีศาจจากสี่ขุมกำลังใหญ่ ได้แก่ แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียน ดินแดนศักดิ์สิทธิ์จิ่วหัว ตระกูลหลี และสถาบันเทียนเต้าเท่านั้นที่ทำให้เขาต้องหวาดหวั่นอยู่บ้าง
ส่วนผู้ฝึกยุทธ์รุ่นเยาว์คนอื่น ๆ ในสายตาเขา ล้วนไม่ควรค่าแก่การเอ่ยถึง!
"ไอ้หนู เจ้ารนหาที่ตาย!"
บ่าวสองคนนั้นเดือดดาล หมายจะพุ่งเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟยจากซ้ายขวา เตรียมลงมือ
"ผู้ใดก็ห้ามลงมือในลานหินทะเลทราย มิฉะนั้นรับผลที่ตามมาเอง!"
ขณะนั้น ณ มุมหนึ่งของลาน ชายชรานั่งขัดสมาธิคนหนึ่งกวาดสายตาคมกริบมามอง พลางตวาดเสียงเข้ม
บ่าวสองคนนั้นสะดุ้ง หยุดการเคลื่อนไหว
เล่าลือกันว่าเบื้องหลังลานหินทะเลทรายมีขุมกำลังที่แข็งแกร่งยิ่งยวด มีน้อยคนนักกล้าบังอาจยั่วยุ
"อย่าลงมือที่นี่"
คุณชายหลิวรีบกล่าวเสียงเบากำชับบ่าวสองคนนั้น
"ไอ้หนู เจ้าเข้าใจการพนันหินหรือ?
เอาอย่างนี้ พวกเรามาพนันกันสักตา
ตาละหนึ่งแสนผลึกจิตวิญญาณขั้นสูง
เป็นอย่างไร?"
คุณชายหลิวจ้องมองเย่อวิ๋นเฟยด้วยแววตาดูแคลนจากที่สูง
ขณะเดียวกัน สายตาเขายังมองสำรวจหูเมี่ยวอย่างไม่มีการยับยั้ง
เขามีฐานะสูงส่ง เคยครอบครองสตรีมามากมายนับไม่ถ้วน แต่สตรีงามล้ำที่เย้ายวนจับใจเช่นนี้ เขายังเป็นครั้งแรกที่พบเจอ
"ฮี่ ๆ...
ไอ้หนู เจ้ามีผลึกจิตวิญญาณขั้นสูงหนึ่งแสนหรือไม่?
หากไม่มี ก็รีบไสหัวออกไปเสีย อย่ามาอัปยศอดสูที่นี่"
บ่าวคนหนึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน
"พวกเราต่างเลือกคนละก้อน ดูว่าหินของใครเฉือนออกมาแล้วมีมูลค่าสูงกว่า
ผู้แพ้ต้องไสหัวออกไปทันที